betekenis van het woord KRANT

‘300.000 Afrikanen op weg naar Europa’

300,000 immigranten uit de Sub-Sahara zullen de volgende maanden Europa bereiken, het gros onder hen zal de oversteek maken vanuit Libië naar Italië. Dat zegt Fabrice Leggeri, de grote baas van Frontex, het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de EU, in een gesprek met enkele Duitse KRANTen.

300,000 immigranten uit de Sub-Sahara zullen de volgende maanden Europa bereiken, het gros onder hen zal de oversteek maken vanuit Libië naar Italië. Dat zegt Fabrice Leggeri, de grote baas van Frontex, het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele samenwerking aan de buitengrenzen van de EU, in een gesprek met enkele Duitse KRANTen.

Leggeri baseert zijn schattingen op recent onderzoek in de regio van Agadez in Niger, waar maandelijks 13.000 mensen vertrekken.

“Indien de migratie van West-Afrika naar Libië aanhoudt, moeten we dit jaar nog zo’n 300.000 vluchtelingen verwachten, die via de noordelijke Maghreb naar Europa zullen reizen.”

‘Enkel de massale afslanking van de EU kan de Europese idee redden’

Er komt geen einde aan de tsunami van meningen en opinies over de Brexit.  Toch komt een interessante opinie woensdag uit onverwachte hoek. Hubert Védrine, een Franse socialist die als ex-minister van Buitenlandse Zaken in de regering van Lionel Jospin diende, maakt in de KRANT Le Monde een van de meest nuchtere analyses (betaalde toegang) van de huidige EU-problematiek: De bewijzen dat de EU zich te veel heeft gemoeid, met alles en eender wat, en dat op een foute manier, dat ze te veel overdreven beloftes heeft gemaakt, die zich uiteindelijk tegen haar hebben gekeerd, worden nu weggemoffeld.

Het subsidiariteitsbeginsel Het is zowaar de schuld van het besparingsbeleid, niet van de veel te uitgebreide beslissingsbevoegdheid op Europees niveau, die beslag heeft gelegd op de democratie. Anderen hebben de oplossing en pleiten voor een gemeenschappelijke schatkist, één budget of zelfs een overkoepelend ministerie van Financiën, (niet eens onderworpen aan de controle van de nationale parlementen…)… Alsof dat de sceptici of anti-Europeanen zal enthousiasmeren.

‘De baby boomers maken de hele wereld kapot’

Vele analyses schrijven de uitslag van de volksraadpleging in Groot-Brittannië toe aan de ontwrichting van het sociale weefsel, dat de Britse samenleving zou regeren. Hoogopgeleide mensen of de zogenaamde ‘elite’ en jongeren stemden Remain, lager opgeleiden of het zogenaamde ‘werkvolk’ en ouderen stemden Leave. Maar is dat wel zo? In een column in de Franse KRANT Les Echos spreekt de Franse filosoof en schrijver Gaspard Koenig, die in Londen woont, dat volmondig tegen:

“Men moet niet gediplomeerd, rijk of in de stad wonen om tolerant te zijn. Men moet – in tegenstelling tot het mantra dat wil dat de verschoppelingen van deze aarde een product zijn van de globalisering – evenmin een topfunctie hebben om [van die globalisering] te profiteren: eet men in de Franse buitensteden niet het ganse jaar door vers fruit? Kopen ze daar voor hun kinderen geen speelgoed dat ‘made in China’ is? Heeft men daar geen internetaansluitingen? Reist men daar niet met budgetvliegtuigmaatschappijen?

Er komt helemaal geen Brexit

Het Verenigd Koninkrijk zal de EU niet verlaten. Daarvoor zijn de belangen aan beide zijden te groot. Dat schrijft Gideon Rachman, de buitenlandspecialist van de Britse zakenKRANT Financial Times, in een column. Rachman is een voorstander van een lossere, niet-federale Europese Unie en toonde zich in 2002 een fervent tegenstander van een eventuele Britse toetreding tot de eurozone. Rachman verwijst naar eerdere referenda in Denemarken en Ierland, waarbij de verdragen van respectievelijk Maastricht, Nice en Lissabon werden verworpen. Maar na een aantal concessies vanwege de EU, werden de daaropvolgende referenda gewonnen. Waarom zou dat nu anders zijn?, vraagt Rachman zich af.

Het Verenigd Koninkrijk zal de EU niet verlaten. Daarvoor zijn de belangen aan beide zijden te groot. Dat schrijft Gideon Rachman, de buitenlandspecialist van de Britse zakenKRANT Financial Times, in een column. Rachman is een voorstander van een lossere, niet-federale Europese Unie en toonde zich in 2002 een fervent tegenstander van een eventuele Britse toetreding tot de eurozone. Rachman verwijst naar eerdere referenda in Denemarken en Ierland, waarbij de verdragen van respectievelijk Maastricht, Nice en Lissabon werden verworpen. Maar na een aantal concessies vanwege de EU, werden de daaropvolgende referenda gewonnen. Waarom zou dat nu anders zijn?, vraagt Rachman zich af.

Uiteraard zijn er een aantal verschillen. De Britten stemden niet tegen een verdrag, maar kozen om volledig uit de EU te stappen. Ook de Britse economie is vele malen groter dan die van beide voornoemde landen.

Boris Johnson Maar vooral Boris Johnson – een van de coryfeeën van het ‘Leave’-kamp- zou een nieuw referendum niet ongenegen zijn. In februari had hij daarover nog het volgende gezegd:

Een nieuw EU-triumviraat staat op, maar het heeft geen ideeën

Duitsland, Frankrijk en Italië kunnen na het vertrek van Groot-Brittannië uit de Europese Unie voorlopig niet aantonen nieuwe ideeën te hebben om uit een politieke impasse te raken. Dat zegt Nicolas Barotte, politiek redacteur bij de Franse KRANT Le Figaro.

Duitsland, Frankrijk en Italië kunnen na het vertrek van Groot-Brittannië uit de Europese Unie voorlopig niet aantonen nieuwe ideeën te hebben om uit een politieke impasse te raken. Dat zegt Nicolas Barotte, politiek redacteur bij de Franse KRANT Le Figaro.

Volgens Barotte proberen het triumviraat van Angela Merkel, François Hollande en Matteo Renzi vooral tijd te winnen om een Europese crisis te vermijden.

“Uiteindelijk zullen de Europese leiders echter een vergelijk moeten vinden tussen hun uiteenlopende standpunten, wat tot nu toe bijna nooit is gelukt,” werpt Nicolas Barotte op. “Alleen al tegenover het vertrek van Groot-Brittannië worden afwijkende visies opgetekend.”