betekenis van het woord WAARHEID

Perfecte storm kan China binnen 2 jaar treffen

Over China is het ergste pessimisme inmiddels opnieuw geluwd. Sommige waarnemers hadden van de daken geschreeuwd dat de Chinese economie regelrecht op een harde landing afstevende. Dat scenario is dus geen beWAARHEID geworden, alleszins voorlopig nog niet. Bovendien zijn er op het eerste gezicht geen donderwolken aan de horizon te zien.

Over China is het ergste pessimisme inmiddels opnieuw geluwd. Sommige waarnemers hadden van de daken geschreeuwd dat de Chinese economie regelrecht op een harde landing afstevende. Dat scenario is dus geen beWAARHEID geworden, alleszins voorlopig nog niet. Bovendien zijn er op het eerste gezicht geen donderwolken aan de horizon te zien.

Maar wat niet is zou nog kunnen komen. PNC Financial Services Group blijft niettemin voorzichtig en waarschuwt voor een perfecte storm die China binnen 2 jaar zou kunnen treffen. Voor de Chinese economie zou dus het jaar 2016 wel eens van uitzonderlijk belang kunnen worden. Met ook een stevige groeivertraging.

Stuart Hoffman, chief economist bij PNC Financial Services Group, vreest dat er een aantal factoren aan het werk zijn die op langere termijn een vernietigend effect op de Chinese economie kunnen hebben. Eigenlijk is er niets nieuws onder de zon want diezelfde factoren werden al ingebracht om de harde landing te voorspellen.

Oliebedrijven ontdekken iets heel belangrijks

Lisa Viscidi, programma director van Inter-American Dialogue in Washington, herinnert ons er aan dat veel drillers inmiddels al onder vonden hebben dat de verwachtingen wat betreft de ontginning van schaalolie en –gas niet altijd economisch even winstgevend is. Optimistische voorspellingen worden namelijk niet altijd beWAARHEID.

Lisa Viscidi, programma director van Inter-American Dialogue in Washington, herinnert ons er aan dat veel drillers inmiddels al onder vonden hebben dat de verwachtingen wat betreft de ontginning van schaalolie en –gas niet altijd economisch even winstgevend is. Optimistische voorspellingen worden namelijk niet altijd beWAARHEID.

Chesapeake Energy’s top executive Aubrey McClendon kocht in 2011 grond in het Utica olieveld in Ohio en verklaarde toen dat hier een buitenkans van 500 miljard dollar was weggelegd. Er was destijds gezegd dat zich in het veld oliereserves van in totaal 5.5 miljard barrels zouden bevinden en dat blijkt enigszins voorbarig te zijn geweest.

Vorig jaar na maanden van drilling slaagde het bedrijf er in om welgeteld 80 barrels per dag naar boven te pompen. Concurrent BP zag zich met hetzelfde probleem wat de schaalolie en –gasvoorraden betreft. De Britten zagen zich al genoodzaakt om voor meer dan 500 miljoen dollar aan afschrijvingen te voldoen.

Maar Utica lijkt een uitzondering te zijn want in andere bassins lijken de voorraden aan schaalolie en –gas wel min of meer aan de verwachtingen te beantwoorden. Dat is onder andere het geval met het Bakken bassin in Montana en Noord Dakota waar de productie nog steeds een stijgende trend vertoont.

Too Big to Fail begint met de ‘B’ van ‘biljoen’ of ‘bank’

Er zijn mensen die echt wachten tot het Amerikaans bankensysteem in elkaar zakt. Ben je ook zo iemand dan kijk je best naar de derivatenmarkt om te weten wanneer het zover is. In de Verenigde Staten (VS) zijn vijf zogenaamde too big to fail-banken die voor 40 biljoen USD derivaten in bezit hebben.

Er zijn mensen die echt wachten tot het Amerikaans bankensysteem in elkaar zakt. Ben je ook zo iemand dan kijk je best naar de derivatenmarkt om te weten wanneer het zover is. In de Verenigde Staten (VS) zijn vijf zogenaamde too big to fail-banken die voor 40 biljoen USD derivaten in bezit hebben.

Ter vergelijking, de totale overheidsschuld van de VS bedraagt 17,7 biljoen USD of 55,75% minder dan de blootstelling van de banken aan afgeleide producten. Als de banken ooit ten onder gaan op de markt dan moeten de VS meer dan twee keer hun nationale schuld aflossen om de systemische problemen van de banken op te lossen.

Volgens ZeroHedge kunnen de beleggingen in de derivatenmarkt niet eens gezien worden als ‘investeringen':”In essentie zijn ze gewoon papieren weddenschappen. De WAARHEID is dat ze niet veel verschillen van wedden op honkbal- of voetbalwedstrijden.”

De Europese nachtmerrie

Dat het allemaal niet zo lekker loopt in Europa zal bij iedereen wel bekend zijn. In het dagelijks leven maken de mensen het namelijk ook mee. De werkloosheid is nog steeds torenhoog en ook de koopkracht wordt steeds minder sterk. Daarnaast zijn de Europese consumenten alles behalve positief over de economie. Het consumentenvertrouwen is nog steeds niet hoopgevend.

Dat het allemaal niet zo lekker loopt in Europa zal bij iedereen wel bekend zijn. In het dagelijks leven maken de mensen het namelijk ook mee. De werkloosheid is nog steeds torenhoog en ook de koopkracht wordt steeds minder sterk. Daarnaast zijn de Europese consumenten alles behalve positief over de economie. Het consumentenvertrouwen is nog steeds niet hoopgevend.

Maar dat alles is niet vreemd. De afgelopen maanden hebben we Mario Draghi meerdere keren in het nieuws voorbij zien komen, maar telkens was de boodschap ongeveer hetzelfde. Mario Draghi benadrukte telkens weer dat de Europese economie hulp nodig heeft en dat de ECB hiervoor zal zorgen. Als gevolg daarvan hebt u uw spaarrente al meerdere keren omlaag zien gaan.

In Europa denken de meeste mensen dat we de afgelopen jaren in een recessie terecht zijn gekomen. Met andere woorden is het de schuld van de financiële crisis dat meerdere landen op dit moment moeite hebben om het hoofd boven water te houden. Voor een groot deel is dit natuurlijk ook WAARHEID. Echter, wij hebben een grafiek gevonden die ook iets anders laat zien.

14 miljoen Amerikaanse gezinnen bedreigen Westerse economie

[...]

Toch is niet alles koek en ei, zo blijkt volgens Bloomberg. Ondanks de hoeracultuur die heerst in de middens van de Amerikaanse centrale bankiers mogen we niet vergeten dat de economie van de Verenigde Staten (VS) bijzonder kwetsbaar blijft: gezinnen moeten nog steeds een schuldenberg torsen dat 105% van hun bruto-inkomen bedraagt.

Al is dat een significante daling – in 2010 was dat nog een schokkende 120% – en de laagste score in dertien jaar, toch houdt dat percentage nog een walgelijke WAARHEID in: het zijn vooral de laagste inkomens die het ergst te verduren krijgen. In 2010 bedroeg hun schuld meer dan 170% van hun bruto-inkomen en in 2013 is dat gedaald naar 156%. Als we dat vergelijken met de schuldgraad van de restgroep die rond 100% schommelt, is dat een allesbehalve geruststellende gedachte.