Het detecteren van bubbels lijkt een wereldwijde sport te worden. Regelmatig wordt onze aandacht gevestigd op deze bubbels die binnen afzienbare kunnen of zouden kunnen imploderen. Enkele vb: de Australische Dollar, de Chinese economie, de beurs op Wall Street, (bijna) alle OBLIGATIEMARKTEN en ga zo maar door.
Steve Eisman, de hedge fund manager die naam maakte als stichter en portfolio manager bij Emrys Partners, heeft binnen de sector een reputatie hoog te houden. Hij ging namelijk volop short op hypotheken in 2008, een gok die hem handenvol geld opleverde.
Iedereen heeft naar aanleiding van de hausserun op de beurzen de mond vol van de ‘Great Rotation’, de overstap op grote schaal van obligaties naar aandelen. De obligatiekoersen zouden hun piek hebben bereikt zodat het tijd is om de jas te draaien en over te stappen naar aandelen.
Deze evolutie zou zich nog in een beginstadium bevinden, in de komende weken en maanden zou er nog een massa geld van de OBLIGATIEMARKTEN naar de beurzen vloeien. Zowat iedere beleggingsadviseur raadt zijn klanten om deze ‘Great Rotation’ niet aan de neus voorbij te laten gaan.
Op zoek naar een veilig gevoel hebben de investeerders massaal de markt voor staatsobligaties opgezocht. Een grote vraag bij een gelijkblijvend aanbod leidt maar in 1 richting: hogere koersen. De koersen van US Treasuries zijn dan ook door het plafond gebroken.
Dat bezorgde nogal wat financiële specialisten koude rillingen. Overal weerklonken de waarschuwingen over een in de maak zijnde bubble. Maar wie short ging op US Treasuries belde op het verkeerde adres, zoals Bill Gross van PIMCO (en samen met hem vele anderen) mocht ondervinden.
De investeerders op de beurs van Wall Street schrokken zich een hoedje wanneer uit de minutes van de Federal Reserve bleek dat er een stroming binnen de centrale bank overweegt om de maatregelen getroffen in het kader van quantative easing 3 terug te schroeven.
Opvallend was dat de reactie vooral op de beurs van Wall Street merkbaar was, de OBLIGATIEMARKTEN reageerden nauwelijks. De rente op de US Treasury met een looptijd van 10 jaar beweegt nog steeds in de buurt van 2 %, van een krachtige doorbraak is geen sprake.
Wat kunnen we leren uit de uitslag van de Italiaanse presidentsverkiezingen? Op de 1ste plaats dat het voeren van een verstandige politiek niet altijd loont. Dat mocht Mario Monti, die als buitenstaander de vorige regering leidde, aan de lijve ondervinden.
Monti is er in geslaagd om de rust op de Italiaanse OBLIGATIEMARKTEN doen terugkeren, maar dat volstond niet om de gunst van de kiezers te winnen. Blijkbaar hebben die niets aan de boodschap van Monti die inhoudt dat er nu op de rem moet getrapt worden om later de vruchten van die politiek te plukken.
