Rabobank schrapt duizenden jobs. De werkloosheid in Spanje is in het tweede kwartaal uitgekomen op het hoogste niveau sinds 1976. Nyrstar duikt in het rood. Minder Renault kopers dus minder winst. Belgacom blijft onder verwachting. Danone lost winstwaarschuwing. USG People ziet omzet sterk dalen. Facebook rateert eerste date met belegger. Zynga keldert na tegenvallende resultaten. Alcatel-Lucent schrapt wereldwijd vijfduizend banen. General Motors bloedt in Europa.
Het bovenstaande is een greep uit de media over de tijdspanne van een week. Het belangrijkste bericht volgt echter nu, vanwege Tijd.be:
Adecco, het grootste uitzendconcern ter wereld, ziet de Europese uitzendmarkt verder verzwakken. Essentieel voor een gezonde economie zijn jobs en huizen. En het spijt mij het te moeten bevestigen : voor geen van beide ziet het er goed uit, niet nu en ook niet in de komende jaren... Hoe ingewikkeld economen en politici het ook trachten voor te stellen (ter bescherming van hun eigen job, in de trant van “dit is zo gecompliceerd, alleen wij zijn slim genoeg om deze materie te bevatten”), eigenlijk is economie heel simpel. Burgers werken, verdienen geld, kopen, bedrijven maken winst, de beurzen stijgen. Inderdaad volgen de aandelenkoersen op termijn altijd de winstcijfers van die bedrijven.
Het omgekeerde is echter ook waar en dat geldt het heden : minder en minder burgers werken, er wordt dus minder geld verdiend, minder gekocht en de winstcijfers der bedrijven dalen. Een proeve daarvan wordt bijvoorbeeld al gegeven in de eerste alinea van dit artikel. Die bedrijven schrappen dus, om toch ten allen prijze hun winsten op te krikken, almaar meer jobs. Gevolg : nog minder mensen die werken enz. Het wordt een vicieuze cirkel.
Fundamenteel is er dus geen enkele reden waarom de beurzen zouden stijgen. Toch doen ze dat de laatste tijd meestal. De reden is dat beleggers hopen op een nieuwe ronde geldcreatie, zowel van de ECB als van de Fed. Die zal er komen...of niet. In ieder geval is deze “rally” gestoeld op niets fundamenteels. Noem het hoop, noem het...lucht.
Wanneer we de vorige rondes Quantitative Easing beschouwen en de gevolgen, merken we dat de beursstijgingen die volgden steeds korter worden in duur. De markt wil wel vooruit maar ze wordt moe. Ten langen leste zal elke volgende QE minder en minder effect hebben. Dan gaan we naar het einde toe oftewel een nieuw begin : dat van beursdàlingen...
