Wie is eigenlijk die “Dragon Family”? Aan het woord komt nu Benjamin Fulford, voormalig medewerker voor Azië voor Forbes Magazine en auteur van tientallen boeken uitgegeven in Japan, en we schrijven ondertussen 28 november 2011.
Wikipedia: Benjamin Fulford (born 1961) is a journalist living in Japan. In the early 1980s he went to Japan to study at Sophia University. After receiving a B.A. from the University of British Columbia, he returned to Japan in the mid-1980s to pursue a career in journalism. He worked in Japan as a correspondent for Knight Ridder, the International Financing Review, the Nihon Keizai Shimbun English edition, and the South China Morning Post before moving to Forbes magazine, where he was the Asian Bureau chief from 1998 to 2005. After leaving Forbes he wrote a series of books in Japanese.
Fantast of de boodschapper van het belangrijkste nieuws sinds Wereldoorlog Twee? We vatten in ieder geval zijn uitspraken voor u samen.
Bron: http://www.divinecosmos.com/
De Dragon Family zou een Aziatisch tegengewicht vormen voor de “Old World Order guys” en haar financiële macht zou geen 1,1 trillion dollars bedragen maar “thousands of trillions”. Met Oude Wereld Orde wordt dan bedoeld zij die écht aan de touwtjes trekken in het Westen: de Rothschilds, de Britse koninklijke familie en de vrijmetselaars waaronder de P2 Loge in Italië.
Zij – de Family - zou vertakkingen hebben in wel 77 landen over de hele wereld en haar eigenlijke agenda is: “They want a fairer system, not dominated by the West”. Zij vindt met andere woorden dat de toekomst van de planeet niet langer bepaald kan worden door een kleine Westerse elite.
Nog over die vertakkingen: deze invloed zou praktisch uitgeoefend worden via de organisatie van “Japanese martial arts”, Japanse krijgskunsten dus die wel 50 miljoen aanhangers zouden tellen wereldwijd.
Fulford beweert verder met de dood bedreigd te zijn, dat getracht werd hem financieel en in zijn carrière te treffen en dat ook omkoperij geprobeerd werd, omdat hij met zijn “verhaal” publiek ging. Zijn reactie: nog méér “geheime” informatie naar buiten brengen; als hij maar alles meteen vertelt wat hij weet kan verondersteld niemand hem meer schade berokkenen.
En hier “verliest” hij mij dan weer even met volgende beweringen: de aanslagen van 9/11 op onder meer de Twin Towers waren een inside job, in scène gezet door de Amerikanen zelf. Ook de ramp met de Titanic veel eerder in 1912 was geen toeval: zij doodde 600 opponenten van de oprichting van de Federal Reserve, die uiteindelijk toch doorgang vond in 1913. En er waren in het verleden nog meer van dergelijke “samenzweringen”.
Maar dan doet Fulford toch weer een andere, meer geloofwaardige uitspraak: het goud en zilver van de Verenigde Staten zou eigenlijk komen van de Chinese, anti-communistische Kuomintang regering, iets dat ik van een andere bron ook vernomen heb (maar daarom nog geen bewijs vormt natuurlijk). Deze regering wilde het waardevolle goed niet in handen van de Japanners (anno jaren dertig) laten vallen en gaf een deel ervan in bewaring bij de Federal Reserve. In ruil kreeg zij 60- jarige obligaties, bonds dus. De Kuomintang vluchtte uiteindelijk voor de communisten naar Taiwan met het grootste deel van de schatten.
Aldus belandde Chinees goud en zilver in Amerikaanse overheidshanden, die ook nog eens in 1934 het goud van de eigen burgers confisceerde. Inderdaad is – officieel – met meer dan 8000 ton goud Noord-Amerika de grootste houder van het edelmetaal ter wereld geworden.
Dit gaf de VS met bondgenoten Frankrijk en Groot-Brittannië de macht om een nieuwe financiële wereldorde te creëren, gebaseerd op de Amerikaanse dollar, met het Bretton Woods Akkoord in 1944.
In 1955 verenigden 77 landen (dat aantal hebben we nog al vernomen eerder in dit ganse verhaal) zich tegen dit Akkoord; zij wilden eigenlijk een soort Marshall Plan bekomen specifiek voor de ontwikkeling van Azië, Afrika en andere werelddelen. President Kennedy ontving in ruil voor zijn instemmen nog meer goud en schreef daarvoor ook nog meer obligaties uit. Vraag is nu: zijn het dit soort obligaties, zogenaamde Kennedy-bonds, die opnieuw opdoken in 2009...?
Nog steeds Benjamin Fulford aan het woord met verhalen die je oren doen tuiten, je ogen doen rollen en jezelf doen afvragen: zijn wij nu met z'n allen compleet naïef of hebben we te maken met de zoveelste fantast? Hebben wij eigenlijk geen idéé van wat er echt in de wereld gebeurt, van wat de powers that be achter de schermen manoevreren of ziet Fulford spoken?
Maar daarvoor klinken teveel zaken die hij beweert te geloofwaardig. Persoonlijk zeg ik vaak: de realiteit overstijgt àltijd de fantasie; hoe ver onze fantasie ook reikt – de realiteit is meestal nog veel extremer... De meest opmerkelijke informatie heb ik dan nog gehouden voor het laatste deel van deze reeks artikels. Hierin wordt “het belangrijkste nieuwsfeit sinds WO II” pas echt onthuld en komen meer en meer draden en draadjes samen!
Wie er ondertussen de smaak van te pakken heeft kan zich verder verdiepen via de site http://benjaminfulford.net: Weekly Geo-political News And Analysis.
Wordt vervolgd...
