De FED, de Amerikaanse centrale bank, heeft zojuist de dollarrally gedood. Nou ja, rally? Het is waar dat de Amerikaanse dollar al even profiteert van de problemen in Euroland. En toch, toch is het net dié munt die zijn lange termijn neerwaartse gang zal hervatten...
Min 95% sinds de oprichting van de Federal Reserve in 1913! Dat kan al even tellen. En moet daar dan nog wat af Marc? Inderdaad, daar moet nog meer af, nog veel meer af... Het zit 'm allemaal in de geldcreatie.
Geldcreatie... geld drukken, geld bij verzinnen op de computer... konden wij dat maar! Tjonge jonge, we zouden nogal wat meemaken! Niet dus, deze “eer”, dit voorrecht is voorbehouden aan centrale banken overal ter wereld. Ze volgen daarmee John Maynard Keynes (1883 – 1947), de beroemde Britse econoom die stelde dat het goed was als overheid geld uit te geven wanneer de tijden bar zijn, om zo de economie te stimuleren. Helaas: zovele brengers van een positieve, correcte en weldoende boodschap zijn misbegrepen...
Hij stelde immers ook dat overheden moesten spàren (inderdaad en dubbel helaas een woord uit lang vervlogen tijden) wanneer times are good. Dit deel van zijn belangrijke boodschap werd achterwege gelaten. Heel convenient wel.
Geld creëren uit het niets... het lijkt zo makkelijk. Is het ook! Die centrale banken hebben immers zoiets als een geldpers bij de hand! Was het maar zo simpel. Het is geprobeerd, natuurlijk. In het naoorlogse Duitsland. In Zaïre (het hedendaagse Congo). In Zimbabwe. We weten allemaal hoe dat is afgelopen, nietwaar. Inflatie, hyperinflatie zelfs. De hoeveelheid geld werd vergroot maar de hoeveelheid goederen en diensten niet. Ergo: gigantische prijsstijgingen tot gevolg.
Dit is dus zeker niet de goede weg. Echter: precies deze weg bewandelen we in versneld tempo sinds 2008 - opnieuw! Nog vorige week verhoogden de FED en een aantal andere belangrijke centrale banken de hoeveelheid dollars in omloop. Een nogal ingewikkelde constructie en daar gaan we hier nu niet op in. Het resultaat blijft echter: er zijn momenteel meer USDollars in omloop dan ooit tevoren. Wat de waarde ervan ondermijnt. Wat nefast is voor de koopkracht van die munt, alweer.
Het zit 'm wat goud en zilver betreft – dat wat ons direct aanbelangt - allemaal in de koers van die dollar. Dollar omhoog? Goud en zilver en bij uitbreiding alle grondstoffen omlaag. Dollar omlaag? Leve de commodities! In zo'n situatie zijn we nu weer verzeild geraakt. Even de dollarkoers erbij gehaald sinds begin dit jaar:
De Amerikaanse dollar ziet eruit alsof hij – neerwaarts – uitbreekt uit een opwaartse formatie; dit leidt meestal tot een aanzienlijke daling. Zal dit inderdaad het geval zijn? Time will tell, zoals altijd... In ieder geval komt een dollar die daalt in waarde de Amerikaanse overheid precies goed uit; ook de (officieel) meer dan 15000 miljard dollar schulden die het land heeft dalen dan in waarde. Hé, ze zijn zo dom niet als het soms lijkt hoor!
Ziet u de werkelijke geldgroei... groeien?
Daar tegen wapen we ons, wij gold- and silverbugs, inderdaad. We zijn nog maar met weinigen. Klein maar fijn. Klein maar dapper. Echter: meer en meer mensen, beleggers en niet-beleggers begrijpen stilaan de boodschap. Dat merk ik persoonlijk aan de hoeveelheid fysiek goud en zilver die ik omzet.
Een andere goudgoeroe dan ikzelf, de Amerikaan Mike Maloney, ziet goud (dat zilver altijd meetrekt) zelfs ooit aan 10000 tot 15000 USD noteren! En ik die dacht dat ik optimistisch was. Ik zal al blij zijn wanneer we, om te beginnen, de 2000 dollar halen, dat “magische” getal...
Waarom denkt Maloney dat, is hij daarvan zelfs absoluut overtuigd? Wel, wéér zit het 'm in de geldcreatie, waarmee ik dit stuk begon. Kijk even mee naar the big picture:
We moeten volgens hem niet alleen kijken naar de geldhoeveelheid (monetary base) maar ook naar de hoeveelheid krediet, schulden in omloop (revolving credit). Merk op hoezeer beide gestegen zijn en wel sinds wijlen president Nixon in 1971 elke band tussen goud en geld verbrak, en nog veel heviger sinds oud-voorzitter van de Fed, Alan Greenspan aan het roer stond, hij die als geen ander de geldsluizen heeft open gezet. Vroeg of laat moeten de gele lijn en de groene en blauwe elkaar weer raken, net als in 1934 en in 1980. Dus ofwel moeten geldhoeveelheid en krediethoeveelheid naar beneden... ofwel moet de goudprijs nog onwaarschijnlijk veel stijgen. Wat zal het worden? Mijn geld zit in ieder geval op het laatste...
Het ga ons allen goed...!
