Na mijn eigen land België is recent ook Frankrijk socialistisch geworden. Socialisten denken nog altijd dat de overheid een land economisch mag en kan sturen. Fout, drievoudig fout ! Het zijn de ondernemers die ondernemen, letterlijk, en alzo banen scheppen voor werknemers. Socialisten denken ook banen te creëren door de overheid zo groot mogelijk te maken, echter : overtollige ambtenaren die niets beters omhanden hebben gaan dan spitten, zo diep mogelijk spitten om...de burgers het leven zuur te maken. Met verplichtingen, verboden, dwingende richtlijnen, nieuwe wetten, wéér nieuwe wetten en regels om...te regelen, het leven van anderen letterlijk te regelen. En daar ben ik dus krachtdadig tegen, liberaal als ik ben. Lààt de mensen, laat ze doen, laat ze vooral vrij, ook om dat te doen dat hunzelf eventueel nadelig kan zijn. Ik heb geen overheid nodig, geen ambtenaren, geen dwingelandij om te bepalen wat goed of slecht is voor mij !
Maar ik dwaal een beetje af, we hadden het over socialistisch Frankrijk in de eerste plaats. Premier François Hollande wil zich bewijzen, gloednieuw verkozen ambtenaar als hij is (een premier is ook maar een dienaar van de Staat hoor, laat ons dat niet vergeten). En hij gaat dus aan het regelen, deze regelneef, ingebakken als dat zit in elke socialist.
Vooreerst schroefde hij voor een aantal beroepen de pensioenleeftijd terug tot 60 jaar. Nu zitten we met z’n allen al met een groot pensioenprobleem : te weinig werkenden, te veel uitkeringen aan gepensioneerden. Dat schuift hij even terzijde, mensen van zijn slag zijn daar primussen in. Het is een politicus annex ambtenaar dus wie zou anders verwachten.
Doch Hollande gaat nog een stap verder vandaag en gaat de werkloosheid “aanpakken”. Op zijn manier natuurlijk : meer ambtenaren, “overheidsdienaars” bij maken (er waren er blijkbaar nog niet genoeg) én...zorgen dat er niemand meer ontslagen kan worden. Zo eenvoudig als maar zijn kan. Waarom is nog niemand op dit idee gekomen ? Tiens, omdat het alleen maar uit een rode koker kan komen... Tijd.be :
“De werkloosheidsgraad heeft in Frankrijk 10 procent bereikt. De regering van François Hollande wil ingrijpen door ontslag duurder te maken. Zodanig duur dat het haast de moeite niet meer loont iemand te ontslaan. Werkgeversorganisaties zijn steeds ongeruster over de kostprijs van de socialistische beloftes”.
Kunt u zich voorstellen wat een werknemer nog zal presteren als hij en zij weet nooit meer ontslagen te kunnen worden ? Is dit hoe het Westen (kijk naar Noord-Amerika) groot is geworden ? In plaats van achteruit te gaan en te leren van de fouten uit het verleden, het anders aan te pakken, zetten ze meteen tien stappen vooruit – verder op de verkeerde weg. Lean and mean – die woorden betekenen niets meer misschien ? Schrappen wat niet presteert, weg met het overtollige, weg met wat niet levensvatbaar is, de ondernemer op een voetstuk plaatsen en hem of haar alle mogelijkheden bieden zich te ontplooien ?
Niet dus; we gaan NOG meer regels maken, nog meer beperkingen invoeren, de ondernemer het leven NOG moeilijker maken. Werkloosheid ? We verbieden ontslagen. Liever niet langer werken hoewel dit een grote noodzaak is ? We verlagen de pensioenleeftijd weer. We geven het volk wat het vraagt.
Nu mag ik toch niet overdrijven en moet ik de zaken wel in hun perspectief zetten. De socialistische beweging heeft ons veel goeds gebracht, daar mag en zal ik niets aan af doen. Een kortere werkweek, veilig werken, bescherming in de vorm van een ontslagvergoeding, betaalde vakantie, een pensioen enzovoort. Maar is de slinger niet tevéél in de andere richting gegaan ? De overheid creëert immers geen duurzame en nuttige banen, dat zijn de ondernemers, de ondernemingen. De term zegt het zelf : ondernémen. Iets starten, iets proberen op poten te zetten, voor zichzelf in de eerste plaats maar ten nut en voordeel van anderen – banen scheppen. En als het ondernemersplan moet mislukken dan zal de markt daar zeker en in de eerste plaats over oordelen, en niet de politiek, niet de overheid. Zij is er om te dienen, te beschermen. De belangen van de werknemers maar ook en vooral het ondernemen, het starten, het in gang zetten aanmoedigen. Dàt moet zij accomoderen – en dus zeker niet beperken, beteugelen, beknotten, inperken.
We willen niét terug naar het Wilde Westen maar dan...een Socialistische Heilstaat ? Ok, maar straks zitten we wel allemààl aan de bedelstaf....
