Volgens Paul De Grauwe is een terugkeer naar de goudstandaard een terugkeer naar “donkere tijden”. Naar welke tijden hij dan precies verwijst, is me niet meteen duidelijk. Zijn collega Krugman verwijst naar de crisissen van 1893, 1907, 1932, … om aan te tonen hoe instabiel de wereld in die tijd was.
Wil Krugman dan zeggen dat het huidige systeem van “fiat currencies” een toonbeeld van stabiliteit is? De afgelopen 20 jaar hadden we de Mexico-crisis, de Aziatische crisis, het faillissement van LTCM, het leeglopen van de INTERNETBUBBEL, de subprimecrisis en de Europese schuldencrisis.
Een indrukwekkende verzameling aan crisissen, nietwaar? En dan heb ik het enkel over de laatste 20 jaar!
De AEX schommelde de laatste weken dicht bij het hoogste punt van dit jaar (336,17 op 16 maart). Maar over wat voor niveaus praten we eigenlijk? Ze liggen ver onder die van het begin van deze eeuw. Sinds het knappen van de INTERNETBUBBEL in 2000 is het niet meer goed gekomen.
Stel, iemand kocht op 1 januari 2000 voor 1000 euro een pakket aandelen met daarin vertegenwoordigd alle 25 AEX-fondsen, naar rato van hun weging in de hoofdgraadmeter van de Amsterdamse beurs. Betrokkene hoopte daarmee op langere termijn een aardig rendement te scoren. Helaas, het liep uit op een teleurstelling. Eenzelfde mandje –even afgezien van alle tussentijdse mutaties in de index– brengt nu ongeveer 500 euro op. De helft van de waarde is verdampt.
Het verhaal van Facebook is gekend. Het aandeel noteert meer dan 30 % onder de IPO-prijs en bijna 50 % onder de hoogste koers van de eerste dag. En Facebook heeft nog andere internetaandelen mee de dieperik in getrokken.
Ook Groupon moet het ontgelden. Het aandeel zakte deze week on de $ 9 en noteert op een dieptepunt. Met een marktwaarde van $ 6 miljard is het bedrijf evenveel waard als het bod van Google 2 jaar geleden.
Kenneth Rogoff professor Economie aan Harvard benadrukt nogmaals dat deze crisis geen gewone crisis is, maar een financiele crisis. De andere bekende financiele crisis is de grote depressie uit de jaren dertig. Daarmee is ook meteen duidelijk dat de huidige recessie veel langer gaat duren dan bijvoorbeeld het knappen van de INTERNETBUBBEL in 2001.
[...]
Het feit dat we in een financiele en schuldencrisis zitten betekent dat we nog jarenlang te maken krijgen met een zwakke groei van de economie, aanhoudende problemen rond de schulden, en hoge werkloosheid in landen als Amerika en Spanje. Ook voor Nederland geldt dat we een matige groei te gemoed gaan zien, mede door de bezuinigingen van onze regering.
De eerste voortekenen van een nieuwe internethype zijn er al. In het blad de New York Observer klaagden ervaren investeerders afgelopen november over de toevloed aan onervaren angel investors.
De golf aan privaat geld die nu naar internet en andere tech-start-ups vloeit, is iets wat we kennen van de vorige bubbel eind jaren negentig.
