Het aantal mensen dat minstens drie jaar zonder werk zit, is in 2012 in Spanje quasi verdubbeld (+48,6 procent) tot 1,05 miljoen. Dat meldt de Spaanse statistiekdienst INE. De toestand op de Spaanse arbeidsmarkt is, net als bijvoorbeeld in Griekenland, dramatisch sinds de crisis losbarstte. Onder meer de zeer hoge jongerenWERKLOOSHEID is er alarmerend.
De Duitse krant Der Spiegel maakte dit weekeinde een vernietigende analyse van de manier waarop Europese politici de jeugdWERKLOOSHEID op het continent aanpakken:
‘Al maandenlang zit meer dan de helft van de Griekse jongeren zonder werk. Ook in Spanje, Italië en Portugal is de situatie dramatisch. Voilgens statistiekbureau Eurostat zijn 23,5% van de Europese jongeren werkloos. In Europa begint zich een verloren generatie te vormen. De Europese regeringen hebben geen idee hoe het probleem aan te pakken. Eerder dan te investeren in effectief onderwijs en trainingsprogramma’s om de Zuid-Europese jeugd voor te bereiden op het leven na de crisis, geeft de politieke elite van Europa er de voorkeur aan oude ideologische vetes op te rakelen.'
De Italiaanse minister van Arbeid Enrico Giovannini wil miljarden uittrekken om de torenhoge jeugdWERKLOOSHEID in zijn land terug te dringen. Dat heeft hij gezegd in de krant La Repubblica maandag.
Ik ben zeker geen economisch expert en ik zal absoluut ergens belangrijke informatie over het hoofd zien, maar degene die mij uit kan leggen hoe het toch mogelijk is dat in tijden van zulke economische onzekerheden (hoge WERKLOOSHEIDspercentages, faillissementen all over the place, torenhoge kosten voor zorg en verzekeringen en wat al niet meer) de beurzen tot recordhoogtes stijgen, mag het laten weten in de comments.
De recente daling van de goud- en zilverprijzen en controverses rond een aantal figuren in de ‘liberty movement’ heeft bij een enkeling een moment van bezinning teweeg gebracht. Heeft alle angst- en pessimisme-porno wel zin? En kloppen bepaalde aannames wel? Er wordt immers al jaren geroepen dat een complete ineenstorting van ons financieel-economisch systeem nog slechts een kwestie van tijd is. Maar laten wij eerlijk zijn, de pleuris is nog niet uitgebroken, ondanks de hoge WERKLOOSHEID, oplopende tekorten en immense geldcreatie. De bussen rijden op tijd, supermarkten zijn bevoorraad en de euro en dollar zijn nog steeds wettige betaalmiddelen.
