In Darfur zijn naar schatting zestig mijnwerkers om het leven gekomen door het INSTORTEN van een goudmijn. In de regio zijn veel kleinschalige ambachtelijke mijnen, waar men minder oog heeft voor de veiligheid. Soedan produceerde vorig jaar 41 ton goud en verwacht dit jaar 50 ton goud uit de grond te halen.
Een overschot aan auto’s zou de prijzen doen dalen, want overproductie is nooit goed voor de markt. Mocht de prijs van wagens INSTORTEN dan zou dat grote gevolgen hebben voor de fabrikanten. Dus om dat te voorkomen moest een oplossing worden bedacht en die oplossing is nu zichtbaar op Google Maps.
Het laatste kwartaal zijn de fysieke voorraden goud drastisch gedaald bij de COMEX. De COMEX (Commodity Exchange) is de referentie geworden voor de handel in papieren goud. Het feit dat de fysieke voorraad fors aan het dalen is kan wijzen op een tanend vertrouwen in de leefbaarheid van de papieren handel in goud aldus
Er is al ruim twee eeuwen een strijd aan de gang tussen enerzijds de politici en anderzijds een lobby van machtige bankiers. Beide partijen streven naar één doel; totale macht over de bevolking en uiteindelijk wereldheerschappij. Wie als winnaar uit deze strijd strijd naar voren zal komen is afwachten. Vast staat in ieder geval wel dat de bankiers qua doelpunten vet vóór staan op de politiek. De tactiek van de bankiers-elite zit vele malen geraffineerder in elkaar dan die van de politiek. Ze zijn de politiek steeds een slag voor bij mondiale kritieke gebeurtenissen. De bankiers-elite werkt met een blauwdruk die al ruim 200 jaar oud is en waar, tot op de dag van vandaag, niet van afgeweken wordt. Deze blauwdruk werd ontworpen door Adam Weishaupt (1748-1830) , een Jezuïet en professor in de rechten. Het plan voorzag in de oprichting van een centraal bankensysteem door een select clubje private bankiers die het recht zouden krijgen om uit het niets geld te mogen creëren. Verder voorzag Weishaupts plan erin dat met dit ‘nepgeld’ zodanig gemanipuleerd kon gaan worden dat de centrale bankiers naar eigen willekeur economieën konden laten opbloeien of laten INSTORTEN. In de tijd van Weishaupt was de monetaire macht versnipperd over een groot aantal, veelal kleine banken. Dat maakte het systeem onbestuurbaar voor de bankiers. Door de oprichting van de centrale banken waarbinnen zich het totale monopolie over het monetaire systeem bevindt, werd deze macht gecentraliseerd en was dat probleem oplost.
Of de al twee eeuwen durende strijd van de bankiers-elite tegen de politiek om de wereldheerschappij, door de bankiers-elite gewonnen gaat worden is afwachten. Vast staat in ieder geval dat de bankiers qua doelpunten vet vóór staan op de politiek. De tactiek van de bankiers-elite zit vele malen beter in elkaar dan die van de politiek. Ze zijn de politiek steeds een slag voor bij kritieke gebeurtenissen. De bankiers-elite werkt met een blauwdruk die al ruim 200 jaar oud is en waar, tot op de dag van vandaag, niet van afgeweken wordt. Deze blauwdruk werd ontworpen door Adam Weishaupt (1748-1830) , een Jezuïet en professor in de rechten. Het plan voorzag in de oprichting van een centraal bankensysteem door een select clubje private bankiers die het recht zouden krijgen om uit het niets geld te mogen creëren. Verder voorzag Weishaupts plan erin dat met dit ‘nepgeld’ zodanig gemanipuleerd kon gaan worden dat de centrale bankiers naar eigen willekeur economieën konden laten opbloeien of laten INSTORTEN. In de tijd van Weishaupt was de monetaire macht versnipperd over een groot aantal, veelal kleine banken. Dat maakte het systeem onbestuurbaar voor de bankiers. Door de oprichting van de centrale banken waarbinnen zich het totale monopolie over het monetaire systeem bevindt, werd deze macht gecentraliseerd en was dat probleem oplost.
Het was de Nederlandse Koning-stadhouder Willem III, die de bankiers toestemming gaf voor het oprichten van de eerste centrale bank ter wereld, de “Bank of England”. Als ‘beloning’ van de bankiers mocht hij zoveel lenen als hij maar wilde tegen een rentepercentage van 8%. Willem III leende daarop het voor die tijd enorme bedrag van 1.200.000 Engelse ponden en zo ontstond de eerste officiële staatsschuld.
