Weer een illusie minder. De spaarder op Cyprus is de klos als voorwaarde voor uitstel van executie, NIET een ‘redding’. Take it or leave it. Wie volgt? Hier blijft het toch zeker niet bij? Duitsland, de voornaamste betaalmeester van het Europroject, heeft er schoon genoeg van, vooral in een gevoelig verkiezingsjaar. Misschien is het kleine Cyprus ( 0.2% van de Eurozone economie, maar de tweede grootste investeerder in Rusland), met zijn ‘duistere’ financiële sector, een waarschuwing aan het adres van de grotere zwakke lidstaten om toch vooral de opeenvolgende bezuinigingsrondes niet te versoepelen. Want Duitsland is vastbesloten om niet af te wijken van het plan om haar eigen begroting binnen twee jaar volledig in evenwicht te brengen, overeenkomstig de Schuldenbremse (schuldrem) in haar grondwet sinds 2009. Dus geen verdere reddingsacties meer, alstublieft. Sterker nog, de rest van Europa kan een voorbeeld nemen aan de offers, die Duitsland zich heeft getroost om het Euro-kaartenhuis overeind te houden. Enige verontschuldiging kan achterwege worden gelaten, want de integratie van het vroegere DDR kost na 20 jaar nog steeds 5% van haar BNP.