Het is gekend dat de Amerikaanse bedrijven op een berg cash zitten. Zonder de financiële instellingen mee te rekenen hebben de bedrijven $ 1,4 biljoen cash op hun balansen staan, in absolute termen het meeste ooit, in relatieve termijnen het meeste sinds de 2e wereldoorlog.

Cash is een buffer tegen onzekerheid. Het bestuur van de meeste bedrijven houdt een gezonde hoeveelheid cash achter de hand om de rekeningen te kunnen blijven betalen indien er zich iets onverwachts zou voordoen. Maar $ 1,4 biljoen is misschien iets teveel van het goede.

Indien dit bedrag aan het werk gezet zou worden voor projecten die een minieme opbrengst van 1 % zou genereren, zou dit $ 14 miljard opbrengen. Waarom zou men dit gigantische bedrag dan laten liggen?

De risico’s van nieuwe investeringen wegen in het huidige sentiment duidelijk niet op tegen een mogelijke winst van $ 14 miljard. Paradoxaal ligt hierin ook enig goed nieuws. De huidige winsten en marges zijn zeer gezond en aandelen doen het nog steeds goed. Die gezonde balans komt door de doorgevoerde besparingen en efficiëntiewinst de laatste jaren.

Het verlies van vandaag is de potentiële winst van morgen. De bedrijven blijven niet eeuwig op deze berg cash zitten. Het investeringsklimaat zal terug aantrekken en de nodige cash zal direct voorhanden zijn, zonder naar een bank te moeten gaan.

De bedrijven staan klaar om te investeren. Het enige dat ze nodig hebben is een goed economisch kader en politieke moed om de onzekerheid weg te nemen. Aandelen staan er dan ook veel beter voor dan obligaties. Obligaties bieden momenteel nog bitter weinig rendement terwijl het potentieel voor aandelen veel hoger ligt.

Mogelijk zal inflatie een katalysator kunnen worden. Bedrijven verliezen momenteel geld op hun cash. Een verlies van gemiddeld 1,7 % op jaarbasis is nog aanvaardbaar. Indien de inflatie zou stijgen naar 4 % of meer, zullen ze eens extra nadenken wat ze met hun cash kunnen doen.

Ronald Hendrickx | www: Fininfo-be | Twitter: Fininfobe

Bron: Casey Research