Economie AlgemeenDe Amerikaanse middenklasse wordt systematisch uitgeroeid. Amerika evolueert snel naar een land waar de welvaart zich concentreert bij een handvol mensen en waar de rest alleen maar armer wordt. De overheid wordt alsmaar groter. De grote bedrijven worden ook alsmaar groter. Deze evolutie gaat hand in hand. Grote bedrijven financieren de campagnes van de politici, in ruil krijgen ze aangepaste wetten die de grote bedrijven ten goede komt.
Eind jaren ‘70 werd 8% van het inkomen in Amerika verdient door de top 1%, vandaag verdeelt de top 1% ongeveer 21% van het inkomen. Dit heeft ervoor gezorgd dat deze top 1% meer welvaart heeft vergaart dan de laagste 95% samen! Volgens Forbes hebben de 400 rijkste Amerikanen meer vermogen dan de 150 miljoen armste Amerikanen.
De laatste 4 jaar hebben de rijkste Amerikanen hun vermogen door de crisis geloodst en hebben ze hun vermogen nog doen groeien. De armere bevolking heeft in diezelfde periode bijna 8% van hun koopkracht verloren. Dit uit zich ook in het gemiddelde inkomen. De allerrijkste verdienen gemiddeld meer dan $ 27.000.000 per jaar terwijl de armste 90% van de bevolking het moet doen met een jaarinkomen van iets meer dan $ 30.000. De helft van de werkende bevolking verdient zelfs minder dan $ 505 per week.
De rijken voelen amper iets van de stijgende grondstofprijzen. Of ze nu $ 1 per liter of $ 2 dollar per liter betalen voor de benzine, daar zullen ze geen last van hebben. Voor de middenklasse en de armen is dit een grote ramp. Een gemiddeld Amerikaans gezin spendeerde vorig jaar $ 4.155 aan benzine. De laatste 5 jaar steeg de kostprijs voor elektriciteit sneller dan het officiële inflatiecijfer. Er staat wel degelijk 'officiële inflatiecijfer'. Indien de inflatie op dezelfde manier berekent zou worden als in 1980, zou het officiële inflatiecijfer nu boven de 10% liggen.
Afbeelding 1.1: Consumer Price Index for Alll Urban Consumers: All Items (CPIAUCSL) Real Disposable Personal Income: Per captia (A229RX0)
Deze cijfers tonen duidelijk aan dat de middenklasse verdwijnt ten voordele van de rijke bevolking die alleen maar rijker wil worden. De rijkere bevolking extra belasten is echter geen goede oplossing. De grote Amerikaanse bedrijven hebben al een groot deel van hun productie naar andere landen verscheept, ze hebben de tewerkstelling al uit Amerika verdreven. Het zou voor hen dan ook geen enkel probleem zijn om hun verworven welvaart naar andere delen van de wereld te verschepen.
Niet alleen de middenklasse verdwijnt, ook de jobs verdwijnen dus doordat o.a. de groote bedrijven de productie naar het Oosten verhuizen. De participatiegraad in de economie is gedaald, net als de werkloosheidscijfers, iets dat eigenlijk niet kan. De daling van de werkloosheid is raar genoeg een indicatie dat het slecht gaat met de tewerkstelling in Amerika. Het wijst erop dat meer en meer Amerikanen niet meer naar een job zoeken, omdat er toch geen is. Deze mensen vallen buiten de statistieken. Als deze mensen mee opgenomen werden in de statistieken, zou de werkloosheidsgraad 17 % bedragen.
De Amerikaanse bedrijven daarentegen zitten met all-time high winsten. Op 2007 na, noteren de winsten van de bedrijven de laatste jaren op het hoogste niveau sinds de jaren 1950! Een CEO verdient vandaag tot 350 keer meer dan een gemiddelde arbeider, in de periode 1960 – 1985 was dit slechts 50 keer meer. Sinds 1990 is het gewone loon van een CEO met 300% gestegen, terwijl het loon van een productiearbeider in dezelfde periode slechts 4% is gestegen, gemeten na inflatie is het minimumloon zelfs gedaald.
Afbeelding 1.2: CEO s' average pay, production workers' average pay, the S&P 500 Index, corporate profits, and the federal minimum wage, 1990-2005 (all figures adjusted for inflation)
Ook in Amerika zullen er onpopulaire, onpolitieke hervormingen moeten komen om de scheefgegroeide situatie recht te zetten. Dit is een proces dat zeer lang en zeer traag verloopt,... eens het is ingezet.
Ronald Hendrickx – Fininfo-be