Of de al twee eeuwen durende strijd van de bankiers-elite tegen de politiek om de wereldheerschappij, door de bankiers-elite gewonnen gaat worden is afwachten. Vast staat in ieder geval dat de bankiers qua doelpunten vet vóór staan op de politiek. De tactiek van de bankiers-elite zit vele malen beter in elkaar dan die van de politiek. Ze zijn de politiek steeds een slag voor bij kritieke gebeurtenissen. De bankiers-elite werkt met een blauwdruk die al ruim 200 jaar oud is en waar, tot op de dag van vandaag, niet van afgeweken wordt. Deze blauwdruk werd ontworpen door Adam Weishaupt (1748-1830) , een Jezuïet en professor in de rechten. Het plan voorzag in de oprichting van een centraal bankensysteem door een select clubje private bankiers die het recht zouden krijgen om uit het niets geld te mogen creëren. Verder voorzag  Weishaupts plan erin dat met dit ‘nepgeld’ zodanig gemanipuleerd kon gaan worden dat de centrale bankiers naar eigen willekeur economieën konden laten opbloeien of laten instorten. In de tijd van Weishaupt was de monetaire macht versnipperd over een groot aantal, veelal kleine banken. Dat maakte het systeem onbestuurbaar voor de bankiers. Door de oprichting van de centrale banken waarbinnen zich het totale monopolie over het monetaire systeem bevindt, werd deze macht gecentraliseerd en was dat probleem oplost.

Het was de Nederlandse Koning-stadhouder Willem III, die de bankiers toestemming gaf voor het oprichten van de eerste centrale bank ter wereld, de “Bank of England”. Als ‘beloning’ van de bankiers mocht hij zoveel lenen als hij maar wilde tegen een rentepercentage van 8%. Willem III leende daarop het voor die tijd enorme bedrag van 1.200.000 Engelse ponden en zo ontstond de eerste officiële staatsschuld.