In 1670 waren er slechts twee steden in de wereld die meer inwoners telden dan het Boliviaanse Potosí: Parijs en Londen. De stad in het Andesgebergte had twee keer zoveel inwoners als Madrid waar destijds zo’n 100.000 mensen woonden. Potosí was ongeveer even groot als Amsterdam, toen het centrum van het zich ontluikende wereldwijde kapitalisme.

Wat was het geheim en het succes van Potosí? In een woord: zilver – letterlijk een berg ervan. In Bolivia wordt nog steeds het legendarische verhaal verteld dat er zoveel zilver was dat na een maaltijd de lokale bevolking het zilverwerk uit het raam gooide, in plaats van de moeite te nemen het af te wassen. Maar aan alles komt een eind, ook aan een berg zilver en de armoede sloeg toe. Potosí is een schoolvoorbeeld van een economie die afhankelijk was van een product.