Zoals mocht worden verwacht heeft China zijn nummer 1 positie als 's werelds grootste goudproducent verder verstevigd. Volgens de China Gold Association heeft het land 360,96 ton goud geproduceerd in 2011. Dit is een 5,9% stijging, waarbij het voor het 5e opeenvolgende jaar de grootste goudproducent ter wereld is.

Ondertussen heeft China ook nog eens record hoeveelheden goud geïmporteerd. Er gaan schattingen van zo'n 490 ton voor 2011, dubbel zoveel als in 2010. En dat zou nog wel eens een grove onderschatting van de werkelijke hoeveelheden kunnen zijn, want de totaalcijfers van import en vraag in China zijn erg vaag. Niemand weet de ware situatie, behalve dan misschien de Chinese regering. Export van goud uit China is verboden, dus moet de 360 ton aan Chinese binnenlandse goudproductie toch ergens blijven. De vraag hier is dan ook, gaat dit naar de Chinese industrie, investeringen in juwelen, of is dit op de een of andere wijze verdisconteerd bij de importen.

Er zijn sterke aanwijzingen dat de Chinese goudproductie in zijn geheel aan de Chinese goudreserves worden toegevoegd. Deze reserves worden slechts sporadisch bekend gemaakt en de laatste officiële cijfers gaven aan dat de reserves 1054 ton waren in 2008. En dat was bijna dubbel zoveel als de voorafgaande officiële bekendmaking uit 2003 van 600 ton. Als China inderdaad zijn gehele binnenlandse productie toevoegt aan zijn reserves, dan konden deze reserves nu wel eens iets van 2000 ton of meer zijn. Maar zelfs dit tonnage is nog steeds maar een klein deel van China's totale monetaire reserves en in China is er een discussie opgelaaid dat het aandeel goud in die monetaire reserves veel hoger zou moeten zijn.

Als argument hiervoor wordt gegeven dat China zijn goudreserves op slinkse wijze laat stijgen, omdat als het officieel bekend gemaakt zou worden dat het land jaarlijks bijv. 300 ton of meer aan zijn reserves zou toevoegen, dit een sterke opwaartse druk op de goudprijs zou uitoefenen. Op die manier zou het dus moeilijker en duurder worden meer goud te verwerven, wat voor een deel bekostigd wordt uit zijn enorme hoeveelheid aan US staatsobligaties. Of dit beleid van het niet rapporteren van zijn officiële reserves zal worden voortgezet hangt voornamelijk af van hun politieke beslissingen. Maar zelfs dan nog is er geen garantie dat zij op een zeker moment in de toekomst, dit wel zullen doen. Dus speculatie hierover zal in de toekomst zeker blijven voortbestaan.

Verder om deze speculatie nog aan te wakkeren: gaat het deel van de enorme Chinese importen welke wij recent hebben gezien ook naar de officiële reserves? Het blijkt dat de goudprijs bij iedere dip miraculeus herstelt en dat er een heel grote koper in de markt is, die een vloer in de prijs legt. Het is moeilijk, zo niet onmogelijk, een naam of een plaats aan die grote koper te verbinden, maar het zou best kunnen zijn dat de Chinezen weer hun slag geslagen hebben en onopvallend tegen lagere prijzen goud aangekocht hebben.

Deze visie wordt ondersteund door binnenlandse commentaren in China. Forbes merkte onlangs op dat de People's Bank of China, hun centrale bank, onlangs heeft gehint op aankopen. 'Geen enkele bezitting is veilig tegenwoordig', zei de PBOC's Zhang Jianhua eind vorige maand. 'De enige methode om risico te vermijden is om harde valuta te hebben – goud'. Verder merkte hij op dat het een slimme strategie zou zijn om op marktdips te kopen. Hierop werden vele analisten wakker geschud en zien hierin het bewijs dat China in de markt is voor meer goud. Zij zijn ervan overtuigd dat de Chinezen het goud 'long' bespelen en dat het verder opbouwen van de Chinese goudreserves deel uitmaakt van het plan om de Renminbi, internationaal gezien, gewaardeerd te krijgen. Met als ultiem doel het vervangen van de US dollar als wereld reserve valuta, wat zij zien als een groot voordeel voor de US in de wereldhandel.

Bron: Mineweb.com