Het is weer één groot spel dat er gespeeld wordt. Honderden of wel duizenden nieuwsberichten per dag verschenen er over de toekomst van Griekenland. Doodgegooid worden we met berichten over het naderende schuldenplafond in de States. Begin dit jaar druppelde de geruchten al naar binnen dat ergens in April het plafond geraakt zou worden. En waar ik me al niet meer over verbaas is hoe goed men geworden is in het rekken en vooruitschuiven van grenzen.

Granaatinslag dat zich voltrekt met de snelheid van een slak
Als je puur naar de feiten kijkt, zou je verwachten dat een systeemimplosie zich zeker binnen twee jaar zou moeten voltrekken. Of misschien zelfs wel morgen. Niet is minder waar. In plaats daarvan kiezen de leiders de weg die inslaat als een granaat, maar met de snelheid van een slak. Een mooi woord voor dit scenario is “transitie”.

Vertroebeling op onze visie en focus
Ieder voorval dat kan dienen als afleiding van andere, grotere problemen, of onze visie op de werkelijke situatie kan vertroebelen, zal worden aangegrepen. Het is datgene waar ik me voortdurend aan erger. Het laten wegzinken van datgene dat er werkelijk toe doet door middel van steeds maar dezelfde berichtgevingen. Debtceiling zus, debtceiling zo… Zelfs de laatste druppel zal men uit de kan halen als deze kan dienen als afleider. Zo ook bij het schulden plafond scenario in de States. Wat een poppenkastspektakel!  En hoe vaak heeft men dit plafond in het verleden al niet verhoogt? En natuurlijk spelen er nu ook andere factoren een grotere rol wat dit onderwerp anders maakt dan vorige schuldenlimiet verhogingen. Desalniettemin maakt dit de vertroebeling op datgene waarop we onze focus zouden moeten hebben, des te groter.

We stappen maar weer eens in de helikopter
Maar bekijk eens het algemene beeld en laat je niet misleiden! De dollar desintegreert. Dat is een feit. Het teert momenteel op zijn status en reputatie. De hele wereld is ermee vol bezaaid. Geen munt dat vaker voorkomt dan de dollar. Als we het even niet meer weten, dan vluchten we maar in de dollar. Immers, iedereen heeft dollars – het is de wereldeconomie. Het is de wereldeconomie gebaseerd op dollars dat men draaiende houdt – dus zit ik ook maar in dollars als ik het even niet meer weet.

NOT!
Dit is inmiddels een old fashion gedachtegang. Een gedachtegang dat achterhaald is. Nog niet iedereen is hiervan doordrongen. Nog maar heel weinig mensen zijn zich hiervan bewust. De dollar overleeft momenteel dankzij een tekortkoming waaraan de mensheid onderhevig is. Mensen zijn geneigd te blijven hangen in oude gewoontes. Het aanleren van nieuw gedrag, vooral op wat oudere leeftijd, is nu eenmaal geen proces dat zich binnen een oogwenk voltrekt. Het is een proces dat tijd nodig heeft. Veel tijd.

Ook reputatie speelt een prominente rol
De nieuwe generatie daarentegen is geneigd de oude generatie te kopiëren. Dit komt het verloop van de desintegratie van de dollar niet ten goede. Wat boffen de Amerikanen dan toch! Helaas speelt reputatie ook een rol in dit spel. De reputatie van de Amerikaanse Staten inclusief hun dollar staat momenteel onder druk. Langdurige druk.

Langdurige druk?
Torenhoge schulden, enorme geldverruimingen, een ingeklapte huizenmarkt dat niet meer zal en kan herstellen, enorme werkloosheid – groeiende werkloosheid, een besluiteloos bestuur waar het volk hun hoop en vertrouwen op zou moeten vestigen, wereldwijde (geo-) politieke bemoeienissen ten koste van vele onschuldige burgers zonder enig resultaat en last but not least: enorm veel complot theorieën tegen de Verenigde Staten. Theorieën ten gevolge van wangedrag en wanbestuur – terecht!

Permanent en onophoudelijk
Het zijn deze theorieën die mede verantwoordelijk zijn voor het schenden van het imago van de States. En zo nu en dan blijken de complotten veel waarheid te bezitten. En al waren het nu slechts enkele complotjes tegen de States, en al was het maar één jaartje recessie in de States… Nee. Het is permanent. De problemen, het slechte nieuws – ze zijn voortdurend. Het houd gewoon niet op!

Dus toch een conditionering
Er blijkt dus wel degelijk een ongewenste massa conditionering gaande te zijn dat aanzet tot nieuw gedrag. Nieuw gedrag dat zal worden beoefend door zowel de oudere generatie als de nieuwe generatie. Ondanks de resterende reputatie van de States en de dollar zullen er zich door de langdurige imagoschending nieuwe gedragspatronen gaan vormen onder beleggers, investeerders en overheden wereldwijd. De Amerikaanse wereldmacht zal binnenkort ophouden te bestaan zoals we deze hebben gekend. Precies zoals het Griekse en Romeinse rijk, zo zal het de States vergaan. Wie de geschiedenis kent, weet dat ook deze oude wereldmachten ten ondergingen ten gevolge van een combinatie van veel oorlogvoering en geldverruiming / gelddevaluatie.

Geleidelijkheid
Hoewel de veranderingen nauwelijks merkbaar zijn, kunnen ze vanuit een helikopter zeker goed worden waargenomen. Het is ook de geleidelijkheid dat een rol speelt in de vertroebeling van onze visie op de toekomst. Er lijkt weinig te veranderen, omdat de veranderingen zich zo langzaam voltrekken. Het is de kunst van het rekken, strekken en vooruitschuiven van omstandigheden die zich ogenschijnlijk eerder zouden moeten voltrekken. Het is precies datgene dat ons doet aannemen dat de wereldmunt zal blijven bestaan zoals we hem nu kennen. Het is ons korte bestaan van slechts enkele decennia dat ons van nature niet verder vooruit of achteruit zal laten kijken. Het is datgene dat ons doet aannemen dat het ons toch niet zal overkomen – het zien vallen van een wereldmunt en het vallen van een wereldmacht.

Ze nemen u in de maling
En wat nog veel erger is: we denken allemaal dat het weer goed zal komen! Het is ongelofelijk dat de massa nog steeds collectief in de maling genomen wordt. Voor zowel Amerika, alsmede Europa, zal het licht stellig uit gaan. Het betreft een wetmatigheid waaraan we niet kunnen ontkomen.

Welke veranderingen brengt dit met zich mee?
De transitie waarin we ons bevinden zal gepaard gaan met vele bijverschijnselen. Maar ook de bijverschijnselen zullen zich in slakkentempo voltrekken. Zo zien we de koopkracht van spaargeld ieder jaar verminderen. We zien dat westerse overheden tevergeefs op hun rem trappen op het gebeid van uitgaven. Ze hopen deze trein, op weg naar het ravijn, op tijd te kunnen stoppen. Men denkt de rem te hebben gevonden, maar men weet schijnbaar nog niet dat deze niet meer functioneert vanwege het enorme gewicht dat deze schuldentrein inmiddels opgebouwd heeft.

Plan B: ontsporen
Ow, we kunnen de trein niet meer remmen. Misschien kunnen we de trein nog ontsporen. Dat is een geweldig idee. Mogelijk zal de helft van de passagiers omkomen, maar dat is al de helft beter dan dat we met zijn alle het ravijn in rijden. Het zal vast en zeker een gespreksonderwerp geweest zijn bij de angstige, besluitenloze en  radeloze leiders waar we voor gekozen hebben. Een mooie steen op het spoor in de vorm van het niet verhogen van het schuldenplafond zal wellicht een interessante situatie teweeg brengen, echter zitten de leiders in dezelfde trein als de passagiers, en besluiten ze dus uiteindelijk deze steen maar te verwijderen, in de hoop dat er nog iemand in de nog resterende tijd met een beter plan komt. Of wellicht zal er zich nog een wonder voordoen.

Het einde van onderdrukking is in aantocht
Een ding is zeker: Zolang het wonder uitblijft, en zolang er geen zijspoor gevonden wordt, zal de schuldentrein zwaarder en zwaarder worden. Het zal nog moeilijker worden deze af te remmen. Stoppen is al uitgesloten. Geld zal men bij blijven drukken. De ene na de andere devaluatie is in aantocht. Goud en zilver zullen onverminderd in waarde blijven stijgen ten opzichte van devaluerende valuta’s. En zodra het ravijn in zicht is, zal de onderdrukking van de waarde van goud en zilver geen zin meer hebben met enorme koopkrachtexplosies tot gevolg, ook voor u – mits u uiteraard over dit edelmetaal beschikt. Het is de geschiedenis dat keer op keer herschreven wordt. U gaat het meemaken – met of zonder goud!