Het is nu eenmaal nodig om van tijd tot tijd wakker geschud te worden! Na de val van de Berlijnse muur in 1989, genoot de wereld van een langdurige droom over een internationale gemeenschap van ‘wereldburgers’, die vrijheid, democratie, vrijhandel, gelijkwaardigheid, verdraagzaamheid en een vrij verkeer van personen, met open grenzen hoog in het vaandel voerde. Onder leiding van een liberale elite (de ‘Davos Man’ oftewel de ‘overgeschoolde’ top 5%), die deed alsof zij wist, wat het beste was voor de mensheid, leek de wereldwijde economische, politieke en culturele integratie (‘globalisering’) onstuitbaar, inclusief regimeverandering, ongeacht de mogelijke gevolgen, ‘om de democratie uit te breiden’. Deze elite, arrogant geworden door hun eigen succes van de vrije markt, luisterde echter niet naar de ‘betreurenswaardige’ (‘deplorables’) miljoenen, die het slachtoffer werden van de veranderingen in arbeidsdeling en automatisering. Geen wonder, dat men nu met verbijstering de ‘ondenkbare’ fenomenen van Trumpisme en Brexit gadeslaat. Dit kan toch niet anders zijn dan een ‘boze droom’?

Stel je voor, dat het populisme (wat, voor de goede orde, een democratisch en niet een ziekteverschijnsel is!), in ieder geval op korte termijn, succesvol zou blijken. Alleen al het verhelpen van de blunders van het vorige regime, zou voldoende kunnen zijn om de economische groei wat te doen opveren. Net op het moment, dat wetenschappers de ‘Doomsday Clock’ dichter bij middernacht hadden gezet, vanwege Trump’s verontrustende uitlatingen over het nucleaire arsenaal, bereikten aandelenbeurzen nieuwe hoogtepunten en vloeide de champagne weer rijkelijk. Lijkt dat op het einde der dagen? Toegegeven, deze beurshausse lijkt veel te hard van stapel te zijn gelopen.