Het Europees Noodfonds werd vorig jaar in het leven geroepen om “verdere speculatieve aanvallen tegen de euro te voorkomen”, aldus de Duitse Bondskanselier Angela Merkel. Inmiddels is het een veredeld verzekeringsfonds geworden waarop de ene na de andere in nood verkerende Europese lidstaat een beroep moet doen. Onze beleidsmakers doen nog dappere pogingen om de reddingsoperaties te presenteren als “eenmalige bijdragen” die onder “unieke omstandigheden” tot stand kwamen. Maar hoe “eenmalig” en “uniek” zijn die reddingsoperaties nog nu na Griekenland en Ierland ook Portugal een beroep op het Noodfonds heeft moeten doen – en met Spanje zich al een volgende kandidaat lijkt aan te dienen?