In 1986 bedacht het Britse blad The Economist deze ludieke maatstaf voor de koopkracht, deze index is een goed vertrekpunt voor economen. In deze index worden de prijzen van Big Mac's over de hele wereld vergeleken, en zo wordt berekend hoe het gesteld is met de koopkracht van burgers. De Big Mac index geeft een interessant beeld van de ontwikkeling van de koopkracht en de wisselkoers, hoewel het geen exacte wetenschap is.

De economische leer van koopkrachtpariteit (KKP) stelt dat de wisselkoersen zich op lange termijn naar een niveau bewegen, waarbij de prijs van bepaalde goederen in verschillende landen gelijk is, dit is natuurlijk ongelofelijk moeilijk aangezien er in landen niet altijd exact hetzelfde product te verkrijgen is. Met de Big Mac is dit dus wél het geval waardoor deze index tot stand kon komen.