De belangrijkste munt in het oude Griekenland was de zilveren Drachme, die in het midden van de zesde eeuw geïntroduceerd werd, en circa 4,5 gram woog. De waarde ervan komt ruwweg overeen met een dagloon. Een drachme was verdeeld in 6 obolen, maar in de vele stadstaatjes van Griekenland en Grieks-Italië werden hier en daar ook veel munten van vier en twee drachmen geslagen, van drie obolen, twee obolen, anderhalve obool, een halve obool en een kwart obool - dat waren nauwelijks als munt herkenbare korrels zilver, maar toch met een stadssymbool erop.

Leuk om te weten dat deze obolen werden gebruikt als uitvaartsritueel bij de oude Grieken. Dit om de veerman te betalen om de rivier Styx over te steken, naar het dodenrijk, het rijk van Hades. Hoewel men het gebruik kent dat er 2 munten op de ogen werden gelegd, werd er in werkelijkheid slechts één obool onder de tong gelegd.

De drachme, maar vooral de tetradrachme, het vierdrachmestuk, werd massaal gebruikt voor de handel in het Middellandse Zeegebied. Het esthetische beeld van deze munten was uiterst beweeglijk. Er bestonden namelijk vele honderden verschillende steden en kolonies die allemaal een eigen symbool hadden. Het bekendst is de uil van Athene, maar ook de roos van Rhodos is wijdverbreid. Op Thasos werd een opgewonden sater (half bok - half man) met een geroofde prostituee als symbool gebruikt, in Aegina een schildpad en in Syracuse een nymfenkop omzwommen door dolfijnen. Veel van deze kleine afbeeldingen zijn met groot detaillistisch vakmanschap gemaakt: sommige klassiek-Griekse munten zijn nimmer overtroffen toppunten van schoonheid, subtiliteit en expressiviteit.

De verovering van de wijde wereld door Alexander de Grote deed de rest. Het vaste type van de muntslag van het koninkrijk Macedonië bestond uit een godenkop (Zeus of Apollo) op de voorzijde en Zeus op een troon, of een jongeling te paard op de keerzijde. Door de dominantie van de koningen Phillipus II en Alexander was de tijd van de Griekse stadstaten voorbij. De Macedonische drachme en de tetradrachme hadden een groot potentieel als handelsmunt. Philippus beschikte over goud- en zilvermijnen in zijn eigen rijk, en Alexander legde beslag op de ontzagwekkende goudschat van het Perzische rijk. Beiden sloegen op grote schaal gouden munten.

Na het overlijden van Alexander werd de godenkop voor het eerst vervangen door een afbeelding van een persoon: het jeugdige, geïdealiseerde, aanstekelijke profiel van Alexander de Grote. Griekse munten werden massaal over een groot deel van de wereld verspreid. In verre landen werden de Alexandermunten nagevolgd: de Keltische en Germaanse stammen in Noordwest Europa vervaardigden eeuwenlang gestileerde staters waarop de manskop op de voorkant en de ruiter op de keerzijde geleidelijk haast naar abstracte voorstellingen evolueren. Maar verschillende Indiase dynastieën deden precies hetzelfde. De Alexandermodellen werden nagevolgd en overtroffen in de Diadochenrijken van de Seleuciden, Ptolemaeën en Antigoniden, maar ook in verder weg gelegen landen als Bactrië (nu Afghanistan) en het zich snel ontwikkelende Rome. De meest verfijnde, persoonlijke muntportretten van alle tijden werden vervaardigd in het hoogontwikkelde Bactrische rijk. Athene bleef een welvarende stad totdat de Slaven en de Avaren de stad binnenvielen tegen het einde van de 6de eeuw. Deze (waarschijnlijk Turkse volken) richtte veel ravage aan en er bleef weinig tot niets over van de Griekse cultuur.

Griekse munten in de middeleeuwen

In de 11de eeuw onstond een cultureel herstel in Griekenland. In de 13de eeuw vielen de Franken binnen en in de 15de eeuw de Ottomanen. Tot de 19de eeuw is de Drachme niet in gebruik geweest. Er zijn munten gevonden in de vroege middeleeuwen in Griekenland met onbekende Byzantijnse leiders maar verder doen de donkere middeleeuwen hun naam eer aan wanneer het gaat om de Griekse munt. Er werd hoofdzakelijk gebruik gemaakt van ruilhandel.

De Griekse munt in de moderne tijd.

In 1830 werd Griekenland door het Congres van London onafhankelijk verklaard en de Drachme werd opnieuw ingevoerd. Ditmaal bestaande uit 100 lepta. Er passen ruim 340 Drachmes in de huidige Euro, die intussen de Drachme weer heeft vervangen in 2002.

Omdat pas in 2001 toestemming werd gegeven om in Griekenland Euro’s te gaan slaan, zijn door het tekort aan tijd een deel van de Griekse Euro’s in Frankrijk, Finland en Spanje geslagen. Als er een ster naast het jaartal met een letter F (France), S (Suomi) of E (España) betekend dat de munt in het desbetreffende land is geslagen, staat er geen ster, is de munt in Griekenland zelf geslagen.

 

Bronnen:
www.nbbmuseum.be
www.athensinfoguide.com
www.ortogonaal.nl
www.wikipedia.nl