U wilt kapitalisme zonder democratie, wij willen democratie zonder kapitalisme. Dit is zo ongeveer de stand van zaken in Europa en grote delen daaromheen. Burgers willen niet meer aan de leiband liggen van de elite in de top van onze bestuurslagen. Zij die de werkelijke problemen hebben gecreëerd en dit nu voor ons moeten oplossen. De mensen in Europa zijn hen beu en staan op het punt zoveel te verliezen dat het ze tot wanhoop drijft.

De onvrede groeit met de dag

Het is voor veel mensen nog niet duidelijk genoeg, maar de lont naar het kruitvat lijkt te zijn aangestoken, inmiddels zijn er in Duitsland, Belgie, Spanje, Italie, Frankrijk, Griekenland en Portugal grote demonstraties aan de gang. Vele honderdduizenden mensen zijn momenteel hun gal aan het spuwen over de overheid, bankbestuurders en ander elitegespuis. De Nederlandse media berichtten daar natuurlijk niet over of verkeerd, maar deze groeiende onvrede breidt zich als een olievlek uit en zijn inmiddels geen losstaande incidenten meer; het volk is het meer dan zat!

Voor wie werken onze politici?

Langzaam maar zeker worden wij uitgeknepen totdat we geen puf meer hebben om ons ertegen te verzetten. Mensen uit mijn omgeving hebben alleen al de afgelopen twee jaar een dikke 14% moeten inleveren op hun pensioen, ze slikken het als zoete koek, “komt door de crisis, logisch toch?”. Iemand van nu 25 jaar oud, moet doorwerken totdat hij dik 71 jaar oud is, is de verwachting. Onze inflatie is hoger dan de spaarrente, hoe mooi verpakt gaan we het nog krijgen? We praten over een begrotingstekort van 8 miljard wat neerkomt op de schouders van de burger, terwijl door middel van de bekende brievenbusmethode, de grootste bedrijven een “belastingvoordeeltje” pakken van 16 miljard in ons land, voor wie werken die politici nu eigenlijk?

De Turken laten zich nu horen

Het is de financiële crisis wat de basis vormt van alle onrust in Europa en daarop volgend het gepruts van politici over de oplossing daarvan. Mensen geloven het niet meer en zien in dat het anders moet. In Turkije gaat het niet over dat pleintje, het gaat over het steeds meer afbrokkelende fundament dat opgebouwd is door de grootste volksheld ooit Ataturk. Het fundament dat keer op keer weer op de proef wordt gesteld door de zittende elite onder leiding van Erdogan, dáár gaat het de Turken om als je het mij vraagt. Men is de elite en de ingeslagen weg zat!

Het verkeerde toekomstbeeld

Er stormt iets op ons af, iets wat op alle mogelijke manieren verborgen wordt gehouden en waar het niet over mag gaan. De perceptie van mensen als ik met hen praat, is nog steeds: “Ja, maar als de economie straks aantrekt, dán…”, maar dat herstel gaat in mijn ogen niet komen. Er is geen licht aan de financiële horizon, er is geen herstel en als het al mooi  verpakt ons wordt aangereikt, wat zou dan in hemelsnaam zoveel impact kunnen hebben dat het de economie weer laat floreren? Doemdenken hoor ik sommigen al zeggen en dat klopt, maar het is een stuk realistischer dan wat we horen van onze politici. En mocht je toch de oplossing hebben tot de sleutel van toekomstig herstel, laat het weten, want inmiddels snakt de hele wereld naar juist dát antwoord!