Wie een beetje bekend is met de huidige ‘maatschappelijke agenda’ verwacht dan uitdagingen waar de wereld de komende decennia voor staat. Je denkt dan toch al gauw aan de extreme bevolkingsgroei: nu al 7 miljard mensen op aarde, 12 jaar geleden nog 6 miljard en over 13 jaar 8 miljard (afnemende groei, maar wel groei). Een wapen-industrie die bloeit als nooit tevoren; niet iedereen vindt dat een crisis! Een armoedecrisis: de toenemende afstand tussen rijk en arm, samengaand met exorbitant gebruik van aardse mogelijkheden door de rijken en superrijken. Zo groeide het bezit van de 10,9 miljoen superrijksten op de wereld met 9,7% in 2010. Dat staat nu op 42,7 triljoen dollars (Capgemini en Merill Lynch, 2011). De huidige financiële crisis ging aan hen kennelijk voorbij. Bankiers verdienen er goed aan. Helemaal onschuldig is de bedrijfstak bepaald niet.

Ook kijken we met zorg naar klimaatverandering, zeespiegelrijzing, problemen in de energievoorziening door de uitschakeling van Fukushima, het erop volgende Duitse afzweren van kerncentrales, en de Chinese massale bouw van kolencentrales. Verlaging van de biodiversiteit, teloorgaan van oerwouden, leegvissen van wereldzeeën, stijgende voedselprijzen, tekorten aan zoet water en andere natuurlijke hulpbronnen en grondstoffen.

Kortom: een economie die de wereldvoorraden uitput -  dat wil zeggen ‘leger’ achterlaat dan wij ze hebben gevonden - en die onvoldoende opbrengt om allen een gezond en gelukkig leven te kunnen garanderen. Wie schrikt van de lengte en ernst van deze lijst, moet maar bedenken dat in 2010 een onverdachte bron als het World Economic Forum 37 ‘risks’ voor de wereld-economie benoemde. De ‘bankencrisis’werd toen zelfs niet expliciet genoemd!

[...]