Er zijn mensen die vinden dat de discussie over armoede in een welvaartsstaat, zoals ons groene polderlandje, hier niet op z’n plaats is. Er zijn namelijk landen waar de armoede nog 1000 maal erger is. Waar de kinderen op straat sterven van honger en dorst. Waar landgenoten elkaar bestrijden vanwege de verschillende religie. Waar gebrek is aan allerlei gebruiksvriendelijke hulpmiddelen. Waar men om te overleven uren moet lopen naar de waterput met kruiken op hun hoofd. Dat is ‘Verweggistan’ en de ‘ver-van-mijn-bed-show’. Daar praten we niet over, daarvoor hebben we onze hulporganisaties. Nog altijd geven we gul aan Giro 555 bij grote natuurrampen met duizenden slachtoffers. Wij zouden niet moeten zeuren over onze binnenlandse conjunctuurproblemen, want wij hebben het helemaal niet slecht. In zekere zin is dat natuurlijk waar.