Spanje is ziek. De patiënt wordt steeds meer en steeds sneller naar de spoed gebracht voor een steeds grotere dosis reddingsvloeistof. Het meest zichtbare symptoom is de 10-jarige obligatierente. De vooruitzichten zijn niet bepaald positief. Andere patiënten zoals Griekenland, Ierland en Portugal werden ook aan het infuus gelegd als hun obligatierente boven de 7 % noteerde, net als Spanje vorige week.

Spanje heeft ondertussen ook Italië al besmet waar de 10-jarige obligatierente boven de 6,5 % steeg vorige week. Daarnaast dreigde Moody’s de AAA-licentie van de Duitse, Luxemburgse en Nederlandse dokters af te pakken omdat ze teveel patiënten moeten behandelen en zonder medicijnen dreigen te geraken.

De Spaanse koorts (schuldratio van het bbp) stijgt snel. Vorige jaar was de temperatuur nog maar 69 %, maar met een jaarlijks tekort van 8,9 % stijgt de koorts snel. Spanje zit wel nog steeds onder het niveau van Duitsland (81 %) en Italië (120 %) maar zit in een neerwaartse spiraal door de besparingsmaatregelen die zware effecten gaan hebben op de werkloosheid die al hoog is en de economie die al in een recessie zit.

Ondanks het feit dat de dokters een bloedtransfusie van € 100 miljard hebben goedgekeurd voor ’s lands financiële sector blijven de symptomen toenemen. Spanje heeft namelijk vele organen (regio’s zoals Valencia) die dreigen te crashen. Sinds aan het licht gekomen is dat Valencia bijkomend geld nodig heeft om zijn financiering rond te krijgen, is de rentevoet fors gestegen. De patiënt dreigt nu heel snel koorts te maken doordat hij niet alleen nieuw bloed nodig heeft voor zijn financiële sector, hij heeft ook orgaantransfusies nodig voor zijn organen. In dergelijke omstandigheden is koorts zo goed als onmogelijk te vermijden en zal het land ook aan het infuus moeten.

Spanje heeft voornamelijk buitenlandse schulden. De begrotingstekorten in het begin van het eurotijdperk werden voornamelijk met buitenlandse schulden gefinancierd. Hierdoor heeft Spanje meer buitenlandse schulden dan binnenlandse. Daarbij komt dat het buitenlands kapitaal in sneltempo het land verlaat. Dit heeft tot een bloedarmoede geleid die het eigen lichaam (de economie) en de organen (regio’s) heeft aangetast.

Op de laatste Europese top in juni werd geëxperimenteerd met een nieuwe behandeling waarmee het ESM rechtstreeks medicijnen kan toevoegen in de bloedsomloop in plaats van ze eerst aan de patiënt te geven. Maar de chef kliniek (Duitsland) moet eerst nog goedkeuring vragen aan zijn advocaat (Duits Hooggerechtshof) en die kan daar ten vroegste in september over beslissen. Als die advocaat zijn toestemming geeft, moet er nog een raad van dokters worden gevormd die toeziet op het nieuwe medicijn. Ook dat zal nog enige tijd in beslag nemen. De patiënt moet dus nog enkele maanden overleven in de hoop het nieuwe medicijn te kunnen gebruiken.

Spanje moet de komende 1,5 jaar nog € 385 miljard vinden volgens economisten van Credit Suisse. Aan de huidige rentevoeten is dit zo goed als onmogelijk te financieren.


Afbeelding 1.1: Cardiac arrhythmia - Ten-Year government bond yields, %

Net als vorig jaar gebeurde bij de Griekse patiënt, gaan de dokter ook nu weer op een cruciaal moment op vakantie. Er wordt gerekend op een private dokter (ECB) om de patiënt te redden met goedkope medicijnen.

De realiteit is dat de patiënt doodziek is en nog steeds een besmettingsgevaar vormt voor andere landen terwijl de dokters rekenen op andere dokters die enkel massa’s goedkope medicijnen gebruikt om de pijn tijdelijk te verzachten.

Gebaseerd op: The Spanish patient van The Economist

Ronald Hendrickx – Fininfo-be