Grote delen van de economie zijn in handen van het leger. Telde het land in 1993 amper 50 generaals dan zijn er dat vandaag 4.000. Tientallen militaire ondernemingen zijn sinds het aantreden van Maduro opgericht. De macht van het leger in het land is enorm: actieve of voormalige militairen staan aan het hoofd van een derde van alle ministeries en regeren de helft van de 23 provincies. Die militairen worden door de crisis amper getroffen: ze gunnen zichzelf grote loonsverhogingen en genieten geprivilegieerde toegang tot voedsel en woningmarkt. De militairen kunnen de hand leggen op lucratieve contracten, controleren de valutahandel en verkopen goedkope olie met woekerwinsten aan buurlanden.

Kortom: het is goed wonen in de Bolivariaanse Republiek Venezuela, zolang je maar dicht genoeg bij het leger of de leiding van de Partido Socialista Unido de Venezuela (PSUV) zit.