Dat schrijft klokkenluider Edward Snowden terecht, die nu eindelijk na een lange omzwerving asiel gevonden heeft in Rusland (Amerikanen die asiel krijgen in Rusland, waar is de tijd gebleven toen het omgekeerde nog gebeurde...). De naam Snowden hoeft nog weinig introductie want het is hij die de ganse, wereldwijde commotie teweeg gebracht heeft omtrent het bespioneren van vriend en vijand door de Verenigde Staten. A Manifesto For The Truth heet het belangwekkende artikel dat hij onlangs in het Duitse Der Spiegel publiceerde en het loont de moeite u dit in vertaling te brengen.
Spionage is een globaal probleem
In zeer korte tijd heeft de wereld gehoord over geheime agentschappen en spionage, vaak zonder het nodige toezicht en hoofdzakelijk geïnitieerd door Amerika. Soms verhulden de top-spionnen zelfs informatie voor de officiële verantwoordelijken, en altijd deden ze dit buiten medeweten van het grote publiek. Wat niet weet niet deert? En het zijn niet alleen de NSA en GCHQ die de grootste overtreders zijn van de privacy – spionage in het algemeen is een globaal probleem waarvoor globale oplossingen moeten komen. Want niet alleen die privacy wordt bedreigd maar ook de vrijheid van spreken en het gegeven van open maatschappijen. Politiek, nationaal en internationaal, màg gewoon niet gestoeld zijn op spionage!
Het lek dichten
We hebben de morele plicht ervoor te zorgen dat wetten en waarden zulke programma's binnen de perken houden, en de mensenrechten gevrijwaard worden. Alleen door een open, respectvol en goed geïnformeerd debat kunnen we deze problemen aanpakken. Initieel waren sommige overheden zelfs zo gegeneerd dat, toen de eerste informatie over spionage van vriend en vijand uitlekte, ze het lek wilden dichten met intimidatie van journalisten, en zelfs door zij die de waarheid naar buiten brachten juridisch te vervolgen. De burger vertrouwde en vertrouwt in principe zijn overheid...en nu weten we dat dit een vergissing is.