De fluctuaties in die zeven jaar waren echter groot, want in 2008 schommelde we rond de € 1.60 en in 2010 zakte hij weer iets onder de € 1.20. Door het overschot op de lopende rekeningen van de EMU landen en ook de grote instroom van kapitaal uit het buitenland werd de koers van de euro hoog gehouden. Met zijn “what ever it takes” uitspraak heeft ECB voorzitter Draghi rust op de Europese financiële markten teruggebracht, en een gevoel van zekerheid gegeven waardoor beleggers graag de hoogrenderende Zuid Europese staatsleningen kochten. Niet allen vanwege hun aantrekkelijke rente, maar ook om hun koerswinstpotentie voor wanneer de rente zou gaan normaliseren. Dat is inmiddels gebeurd, want de rente in Ierland en de Zuid Europese landen zijn lager dan ze sinds het uitbreken van de eurocrisis zijn geweest.