Het lijkt erop dat de Main Stream Media, dat zich enkel laat informeren door een speciaal soort ras “economen” (enkel optimisten) haar vergrootglas kan gaan opbergen. Kleine plusjes waarnaar de media zocht in deze economische duistere tijden moesten met veel creativiteit uitgelicht worden om het volk van enige lichtpuntjes te kunnen voorzien.

Het verbaasde mij onlangs zelfs de volgende berichten te lezen: “Het gaat sneller beter dan je denkt met de Nederlandse economie”, “Geloof in eurozone is hersteld”, “Merkel prijst Griekse strijd tegen schulden” of “Portugal herstelt sneller dan verwacht”.

Het mirakel doet zich schijnbaar dus voor dat het nu inderdaad ‘lijkt’ alsof, zelfs voor de critici, de economische motor nu eindelijk aangezwengeld is, of beter gezegd: de motor van het systeem. Dat zou ook wel een keer mogen, immers verdrinkt deze motor zohaast in zijn eigen brandstof bestaande uit wereldwijde monetaire verruimingen. Aan de brandstof mag het dus niet liggen, maar is de volgende vraag: Kan deze motor het wel aan? Is de motor gezond, ook voor lange termijn?

Eén onderdeel van deze motor draait in ieder geval overuren. Dat is het tandwiel “Psychologische voeding via de Main Stream Media” en het tandwiel “Focus”. Ja, de media maakt wel degelijk een belangrijk onderdeel uit van het systeem. Blijf het gewoon zo vaak herhalen totdat we erin geloven. Onderbouw waar mogelijk met data en grafieken ook wel “Lies, damn lies and statistics” genoemd. We vergeten dan maar dat de kindertjes in Spanje zojuist de armoedegrens bereikten vergelijkbaar met die van Roemenië (dit lees je overigens niet op nu.nl).

Beter leggen we de focus op het “herstel” in de huizenmarkt hier in ons eigen land. Na een vrije val van enkele jaren lijkt de vergrootglas ineens overbodig. De Nederlandse huizenmarkt zit immers op het beste punt sinds het uitbreken van de crisis in 2008. In januari en februari dit jaar schoten verkopen van huizenprijzen met 42 en 27 procent respectievelijk de lucht in! Wat een enorme getallen! Het is maar vanuit welk perspectief je deze getallen bekijkt. Ondertussen zal tweederde van de hypotheken die nu onder water staan over 10 jaar nog steeds niet boven water geraken. Dat zijn er miljoenen. Ruim 1,4 miljoen huishoudens hadden begin 2013 een fiscale hypotheekschuld die hoger was dan de waarde van de eigen woning. Onderwaarde: gemiddeld 61 duizend euro! Zo goed gaat het dus met de Nederlandse huizemarkt.

De vraag is dus niet of de economische opleving blijvend is, de vraag is: “Is er überhaupt sprake van een economische opleving”. En natuurlijk zijn er meer factoren dan enkel een huizenmarkt. Maar de vraag is meer “Is de opleving die de media ons doet vermoeden wel een daadwerkelijke opleving?”.

De kracht van ons vermogen te kunnen consumeren (de suikerspiegel van onze economie) moet op pijl blijven. Deze insuline kunnen we niet meer verwachten van vrijgekomen geld uit overwaarde of banken die ons royaal geld uitlenen. Aflossen (al dan niet versneld) van hypotheken en schulden doet ook geen goed aan het omhoogwerken van de economische suikerspiegel. Verder wordt het consumeren er ook niet makkelijker op door het als maar duurder worden van onze goederen en diensten. Waar komt de koopkracht vandaan dat het maakt dat we zo een opleving doormaken?

Eenvoudig gezegd: er is gewoon geen opleving, ook niet als er sprake is van een “Dead Cat Bounce”. Na zo veel jaren vallen komt er een moment dat je even op stuitert. En natuurlijk vloeit er wat geld via de beurzen de reële economie in. Dit geld is echter wel afkomstig van monetaire doping spuiten. De economie is nu redelijk high te worden, maar helaas, dat is eindig. De coma gaat uitwerken.

Verder mag er gezegd worden dat bepaalde onderdelen in het systeem (banken, regulering, toezicht) gezond’er’ gemaakt zijn in de periode dat systeem in coma gelegd is. De vraag blijft of zulke maatregelen een blijvend positief effect zullen hebben op het voortzetten van ons systeem, ook als de doping is uitgewerkt.

Verder zijn er veel meer factoren die zullen bepalen of het huidige westerse systeem valt te handhaven. We hebben te maken met een oplopend tekort aan grondstoffen, geopolitieke conflicten, handelsbetrekkingen en relaties. Ook zien we de wereldreservevaluta aftakelen dat landen ertoe aanzet handel te drijven in alternatieve valuta’s of zelfs ruilhandel.

Een ding is zeker: over een terugkeer naar de levensstandaard van voor 2008 hoeven we zelfs niet eens meer te peinzen. Er zit een houdbaarheidsdatum aan het huidige westerse systeem wat betekent dat er dus een vervangend systeem (reeds klaar?) staat te wachten dat in ieder geval niet zal bestaan uit dollars en euro’s. Wellicht dat goud zijn waarde zal behouden, of zelfs, zijn echte koopkracht zal terugkrijgen.