Het blijft mij een raadsel, terwijl Ben Bernanke in februari dit jaar al aangaf dat de zogenaamde Fiscal Cliff een potentieel groot probleem voor de amerikaanse economie vormt, laten de politici in de Senaat het toch tot de laatste week aankomen voordat men een akkoord bereikt omtrent deze bizarre wetgeving.

Budget Control Act of 2011

In de jaren voor de aanloop naar deze cliff, zijn er meerdere wetten aangenomen om er maar voor te zorgen dat Amerika niet failliet zou kunnen gaan. Zo is bijvoorbeeld door President Obama de Budget Control Act of 2011 goedgekeurd om het schuldenplafond te verhogen. Was dit niet gebeurd dan waren de Verenigde Staten technisch gezien failliet gegaan. In de loop der tijd zijn er steeds meer (erg ingewikkelde) wetten goedgekeurd om de economie maar draaiende te houden, inmiddels zo veel dat ik me niet kan voorstellen dat de gemiddelde amerikaan enig idee heeft van wat er nu allemaal is afgesproken.

Enkele gevolgen van de Fiscal Cliff

header titel

Er zou, in het geval men niet tot een besluit komt, 600 miljard dollar bezuinigd moeten worden op de overheidsuitgaven. Een bedrag dat gelijk een recessie tot gevolg gaat hebben volgens sommige economen. De kredietbeoordelaars Fitch en Standard en Poors zullen de rating van de Verenigde Staten moeten verlagen, dit hebben ze enkele maanden al aangegeven mits men er niet uit komt. De gevolgen van een downgrade worden wuivend weggelachen door politici, maar daar ben ik niet zo zeker van gezien de status van de dollar als wereldreservemunt.

Belasting voor de rijken

Zoals Rutte en zijn companen hier in Nederland nog net niet gestenigd werden nadat duidelijk werd dat nivellering onderdeel van het grote plan was, zo allergisch is men in de Verenigde Staten voor dit woord. Republikeinen verzetten zich hevig tegen belastingverhoging voor de rijken. Democraten daarentegen willen gezinnen met een inkomen van boven de 250.000 dollar extra belasten, die andere partij wil dit voor gezinnen of personen welke meer dan 1 miljoen dollar verdienen. Verwacht wordt dat beide partijen uitkomen bij belastingverhoging bij een inkomen van 5 ton per jaar.

De burger weer de pineut

De afgelopen jaren zijn vele, vele miljarden dollars belastinggeld weggevloeid naar de grote banken. Dit omdat ze “too big to fail” waren. Dit geld heeft deze banken overeind gehouden, maar heeft uiteindelijk niet de gewone economie bereikt, net zo min als dat nu in Europa het geval is (hoe is dat toch mogelijk in een kapitalistisch en Keynisiaans systeem waarin deze banken gewoon failliet zouden moeten gaan). Ondanks dat deze banken het geld gewoon binnen blijven schrapen zijn Obama (D) en Boehner (R) het nog niet eens over waar ze dat geld vandaan moeten halen: via bezuinigingen op de gezondheidszorg of, en waarschijnlijk en, het pensioengeld van de gewone Amerikaan?

Het politieke spel

Ondertussen roeren verschillende politici zich in de discussie van dit debacle rondom de Fiscal Cliff. De Republikeinse Senator John Barrasso sprak zich gisteren uit over het spel dat Obama momenteel aan het spelen is: “Het is mij duidelijk dat President Obama de Fiscal Cliff wil induiken en wel om de volgende redenen: zo kan hij zijn eigen programma`s uitvoeren waar wel geld voor vrijkomt, er kan eindelijk bezuinigd worden op het leger (wat Democraten al heel lang willen) en hij kan de Republikeinen de schuld geven.” Tja, zolang men problemen wil oplossen vanuit eigen belang zal de werkelijke oplossing nooit bedacht worden.

“`s Werelds grootste economische bedreiging”

Zoals eerder aangegeven heeft kredietbeoordelaar Fitch de Fiscal Cliff bestempeld als de grootste economische bedreiging van de wereld en het zal de AAA-status van de grootste economie ter wereld wegnemen. Het zal de wereld meesleuren in een diepe recessie en de wereldwijde groei een halt toeroepen. Klare taal van deze organisatie en het zegt veel over de angst voor een impasse. Een groot raadsel inderdaad, hoe het zover heeft kunnen komen dat men de oplossing van dit enorme probleem laat aankomen tot aan de laatste zeven dagen. Terwijl de meeste, al dan niet alle, beleidsmaker en senatoren in de US Senate lekker vrij hebben genomen om te genieten van de kerstdagen. Doet me denken aan het besluit van de Federal Reserve Act in 1913…