In 1932 kwam Franklin Delano Roosevelt in office, werd president van de Verenigde Staten. Het was geen prettig moment om de hoogste positie van zijn land (en eigenlijk in de ganse wereld) in te nemen : de Grote Depressie was in volle gang. Een bijkomende zorg was dat de nationale munt, de USD, inwisselbaar was voor goud, zowel nationaal als internationaal want de meeste landen waren onder de goudstandaard. Er kwam zo'n run op goud dat Roosevelt besloot in 1933 om al het gele edelmetaal in zijn land voorradig te confisceren, verplicht in te leveren tegen 20 dollar de troy ounce op straffe van wat nu 180000 dollar zou betekenen en/of tien jaar gevangenisstraf ! Dit kan een overheid doen, élke overheid, zij hebben de almacht en staan per definitie boven de wet (die ze zelf maken, wel makkelijk). In 1934 besloot de president dan om, eens al het goud van Amerika in eigendom te hebben, de prijs te verhogen tot 35 USD per troy ounce ! Niet zozeer omdat hij zo'n fan was van het gele edelmetaal maar de bedoeling was om de Amerikaanse dollar te devalueren. Dit roept enkele prangende vragen op : kan de overheid of een overheid dit opnieuw doen, goud confisceren ? Het antwoord is : bijzonder onwaarschijnlijk. 2012 is niet 1933. De wereld is gegroeid, meer ontwikkeld, globaal gegaan o.m. door de komst van het internet, waardoor het met enkele drukken op de computertoetsen waar ook ter wereld nu mogelijk is om goud te kopen en te verkopen. Onmogelijk om de ganse wereld te gaan controleren, gelukkig leven we (nog) niet onder een globaal totalitair regime. Honderdduizend ambtenaren in tweehonderd landen zouden er een levenswerk aan hebben om al het bezit van geel edelmetaal in kaart te brengen, bezit dat dan ook nog eens elke dag wisselt. Niet dus, heb geen vrees.

Maar een andere vraag is : bestaat de kans dat de USD opnieuw gedevalueerd wordt, en goud dus geherwaardeerd ? En daarop is mijn antwoord : jawel. De schulden van de Amerikaanse staat zitten veelal in het buitenland. Nu is het een economisch gegeven dat naarmate een munt minder waard is, die schulden ook minder omvangrijk worden. Dit is voor een “buitenstaander” misschien minder gemakkelijk te begrijpen en uit te leggen, dus neemt u dat gewoon als een axioma van mij aan. De VS zijn gebaat bij een lagere dollarkoers. “Helicopter” Ben Bernanke (zo genoemd naar zijn uitspraak een aantal jaren terug als dat hij desnoods geld uit helicopters kan gooien om de economische motor terug op gang te brengen) is een fan van Roosevelt en diens actie om indertijd de dollar te devalueren. Dat goud daarbij direct aan waarde zal winnen zal hem een zorg zijn. Good ol' Ben is een bijzondere figuur en helemaal een kind van zijn tijd. De man is professor geworden op een thesis die de Grote Depressie bestudeert. Hij wordt dan ook aanzien als een expert in the matter. Dit Zal Nooit Meer Gebeuren ! Dat zou zijn levensslogan kunnen zijn. Zijn intense analyse van deze zeer droeve economische periode in zijn land heeft hem gemarkeerd en hij is als de dood voor de deflatoire effecten die het gevolg ervan waren. Dit zal nooit meer gebeuren ? Inderdaad en voor zover zijn beperkte inschatting, vermogens, kennis, hulpmiddelen en macht het toelaten – zal de geschiedenis zich ook nooit meer herhalen. Aldus Ben.

Maar onze Ben maakt één cruciale inschattingsfout en dat zal nu net de doodssteek voor Noord-Amerika betekenen : het draait allemaal, de ganse economie, de wereldeconomie, de financiële, monetaire en financiële toestand van zijn land – elk land – om VERTROUWEN. Dit is werkelijk het key word : vertrouwen. Vertrouwen in een land, zijn economie, zijn munt, zijn bestuurders. En dat vertrouwen...is bergaf aan 't gaan. Waar voorheen na de tweede wereldoorlog en sinds het akkoord van Bretton Woods (zo genoemd naar het stadje) de greenback, de Amerikaanse dollar, de wéreldmunt werd, een zekerder teken van almacht bestaat er niet op deze aardbol, is dat vertrouwen vandaag de dag en eigenlijk al enkele jaren...tanend, in neergang, afbrokkelend, afglijdend, zeer sterk aan het verminderen. Ben ziet graag een dollar die vermindert in waarde maar...dat mag zeker niet abrupt gebeuren, niet snel, versnellend en komend van het buitenland. Of Ben zit met een probleem, een groot probleem. Tenzij dit officieel gebeurt ! Een unilaterale devaluatie van de munt, dat is heel andere koek. Dit zou weldadig zijn voor de Amerikaanse economie (multinationals zien hun producten meteen een pak goedkoper worden, in se draait het allemaal om die multinationals, deze staten-in-een-staat).

Ik kan me voorstellen dat deze laatste paragraaf moeilijk te begrijpen is voor een niet-kenner, een niet-econoom. Maar neemt u van mij aan dat het zo is. Een geleidelijke vermindering in waarde van de dollar, een plotse officiële devaluatie van deze munt is in het voordeel van Amerika; een plots verliezen door het buitenland van het vertrouwen in de dollar is nefast, bijzonder nefast. Weer een axioma dus.

India, Rusland, Iran, Brazilië, China, Japan – ze zijn alle bezig om de USD uit hun onderlinge handelsbetrekkingen te weren, nu al. Zij zien de bui hangen, zij zien de storm komen en nemen nu al hun voorzorgsmaatregelen. Het is alsof zij nu reeds zo'n officiële devaluatie in de verte zien. Ander scenario en nu internationaal. China is de grootste goudproducent ter wereld geworden. Niet van de ene dag op de andere want China heeft tijd, veel tijd. China maakt vijfjarenplannen – die dan ook nog eens to the letter uitgevoerd worden. Alle binnenlandse goudproductie wordt door de staat opgekocht, niets verlaat ooit het land. Daarbij koopt China ook nog eens goud bij op de internationale markten. Hoeveel precies ? Dat, mijn beste, zeggen ze altijd pas jaren nadien...

Gerechtigde vraag is : wat doet dit land met al dat goud ? M.i. en ook volgens een aantal internationaal gerenommeerde commentatoren : vroeg of laat zal China naar buiten komen (zoals het altijd doet, steeds nà de feiten) met de boodschap dat haar nationale munt, de yuan/renminbi voortaan volledig gedekt is door goud ! Het zal een unicum zijn in de economische geschiedenis sinds 1934 (of 1971, zoals u wilt, toen toenmalig president Nixon de goudstandaard volledig dood verklaarde). Het zal de wereld met verbazing, met verstomming slaan. Mààr...voor zij die nù al goud (en zilver, dat goud steeds gedwee volgt) bezit, zal het een Hoogdag betekenen. Goud zal opnieuw prestigieus worden, officieel dan, zal gerevalueerd worden, gezocht, gewild.

Die dag verwachten wij, goldbugs, die dag zal ook komen voor zij die nu kopen, nu hopen, niet kopen als het alles reeds een voldongen feit zal zijn. Zoals Roosevelt de prijs van goud indirect met 75 % verhoogde, iedereen met verstomming slaand. Die dag zal komen. Bereid u er op voor...