Je kunt er alle sites op naslaan: iedereen beweert dat de goudmijnaandelen kort voor een uitbraak staan. En dat beweren vele sites ondertussen al meer dan een jaar. Is dit nu werkelijk zo en waarom duurt dit dan zo lang?

Om hierin enig licht te verschaffen moeten we daarom eens gaan kijken naar het kostenplaatje van dit soort bedrijven.

Mark Cutifani van AngloGold Ashanti verklaarde onlangs in Kaapstad op een industrie bijeenkomst dat voor zijn bedrijf een prijs van meer $ 1.650 per troy ounce fine gold beslist noodzakelijk is. Vele producenten in zuidelijk Afrika hebben deze prijs nodig om quitte te kunnen spelen op het totale kostenplaatje van hun mijnoperaties. Gemiddeld liggen de productiekosten van een ounce fine gold momenteel op $ 1.200-$ 1.250.

Graham Briggs van Harmony Gold is dit met hem eens en zegt dat bij hen de totale kosten om een ounce fine gold te produceren rond de $ 1.250 ligt. Maar, zo zegt hij, bij Harmony Gold zitten hier dan wel de verdere bedrijfskosten bij in, alsmede de kosten gepaard gaande met de reeds bestaande exploratie programma’s.

Steve Letwin van IAM Gold daarentegen zegt dat die break-even grens voor hem bij $ 1.400-$ 1.450 ligt per ounce fine gold. Volgens hem hebben we de piek van goudproductie al zo’n drie tot vier jaar geleden bereikt. Momenteel worden er geen grote vindplaatsen meer aangetroffen. De nieuwste vindplaatsen hebben of een low grade erts of liggen te ver afgelegen. Daarom zal het over het algemeen voor alle goudproducenten moeilijk zijn voor minder dan $ 1.200 nieuwe bronnen aan te boren.

Tot zover een paar uitspraken van bekende CEO’s, te vinden op MineWeb.com

Natuurlijk is dit vanuit hun optiek bekeken en worden niet alle aspecten belicht. Ook mogen we niet vergeten dat goud vaak in samenhang met het zoeken naar andere grondstoffen gevonden wordt en cijfers vaak vertroebeld worden door het gebruik equivalent goud ounces. Een term waarin alle productie, dus ook zilver, koper etc, wordt uitgedrukt in ounces goud.

Bekend is dat mijnbouw zeer kapitaalintensief is. Het omvat o.a. zaken zoals: concessies, exploratie, mijninrichting, mijnexploitatie, arbeidskrachten, machinerieën, infrastructuur, verwerking, smelterijen. Daarnaast zijn er ook de energieverbruik kosten welke ook een niet gering deel van de totale kosten uitmaken en onderhevig zijn aan behoorlijke schommelingen. Verder zijn er nog geopolitieke overwegingen, die zich wat minder makkelijk in geld laten uitdrukken evenals de kosten voor het beperken van milieu risico’s. Alles moet groen tegenwoordig, ook hier.

Waarom duurt dit alles zolang voordat het in de goudprijs resp. prijs voor goudmijn aandelen tot uitdrukking komt? Tussen exploratie (proefboringen) en het uiteindelijke in productie nemen van een mijn gaat al gauw een 5-10 jaar zitten. In deze periode wordt de opbrengst van hun overige al lopende activiteiten behoorlijk gedrukt, hetgeen zich vertaalt in de hoge productiekosten zoals door de CEO’s van die bedrijven ook is aangegeven.

Een ander niet te vergeten aspect is het hedgen wat dit soort bedrijven vroeger vaak deden. Ze trokken daarbij kapitaal aan en stelden daar hun toekomstige productie, of een deel hiervan, tegenover. De prijzen die ze daar voor goud en ook zilver voor teruggekregen waren schrikbarend laag. Bedragen als $ 300-400 per ounce goud of $ 4-5 per ounce zilver kwamen regelmatig voor. Het probleem bij die contracten is dat de looptijden erg lang zijn, variërend van 5-10 jaar of zelfs gedurende de hele geschatte exploitatietijd van de mijn. Naar verluidt nemen de mijnen tegenwoordig steeds meer afstand van dit kostbare hedgen, hetgeen ze bij de stijgende prijzen van de afgelopen 10 jaar fortuinen gekost moet hebben.

Wat voor gevolgen heeft dit alles nu voor de goudbezitter:

  • Uit fundamenteel oogpunt gezien bepalen vraag en aanbod de goudprijs
  • Een lage goudprijs leidt tot minder aanbod, wat wederom een prijsstijging tot gevolg heeft
  • Voor het nieuw gevonden goud legt dit een bodem in de goudprijs, welke bepaald wordt door de productiekosten
  • De inflatie (stijgende grondstof- en kapitaalkosten) wordt op die manier ook in de prijs meegenomen

Betekent dit nu ook dat de goudprijs wel moet stijgen? Deze vraag is moeilijker te beantwoorden, want de prijs in de markt wordt niet alleen door vraag en aanbod bepaald. Het goud heeft ook nog een monetaire functie en een functie in de derivatenmarkt. Het is vooral de laatste (papieren goud) die de prijs bepaalt, maar hoe lang dit zo nog kan voortduren, is maar zeer de vraag.