Wat betreft de economie begeven we ons in een lastig pakket. We weten het inmiddels wel, we hebben wereldwijd teveel schuld aan elkaar en zomaar kwijtschelden gaat niet omdat het schuldenweb te ingewikkeld in elkaar zit. Gedeeltelijke kwijtschelding is ook al geen optie omdat dat een domino-effect teweeg zal brengen, anders hadden ze de ‘to big to fail’s’ niet gered met miljardeninjecties. Want een default van een instelling (lees: het zich onttrekken van financiële verplichtingen van een instelling) komt op het zelfde neer als geld kwijtschelden, maar de ‘to big to fails’ móeten gered worden, om juist een domino-effect te voorkomen.

De implosie of explosie van het systeem (de uitkomst is nog een verrassing) is uiteindelijk onvermijdelijk, maar mensen zitten nu eenmaal zo in elkaar om pijn te vermeiden, op welke manier dan ook. Dus stellen we de problemen keer op keer uit. Echter, enkele pijnstillers doen hun werk niet meer goed.

Geldinjecties
De afgelopen jaren heeft docter Ben Bernanke een hele grote spuit met geld in het monetaire systeem gestopt en dit systeem vervolgens geïnjecteerd met geld. Veel geld. Dit had tot gevolg dat banken weer geld konden uitlenen en burgers de economie konden oliën met geld zodat deze economische motor weer lekker liep. We weten ondertussen dat de ECB en de FED heel veel nieuwe spuiten met geld in het systeem hebben gestoken zonder enig resultaat op het gebied van economische groei. Of wilde jij beweren dat de consument weer aan shoppen is geslagen? Is dit ‘shoppen door de burger’ dan zo belangrijk voor de economie? Als je weet dat zeventig procent van de economie in de States afhankelijk is van de shoppende consument, dan heeft deze shoppende burger inderdaad een groot aandeel in de groei van de economie. Conclusie: gebleken is dat de extreme geldinjecties geen effect meer te hebben op de groei van de economie.

Lage Rente
De lage rente heeft ervoor gezorgd dat geld eenvoudig door banken en hypotheekverstrekkers gecreëerd kon worden omdat deze instellingen bijna gratis aan geld konden komen. De rente staat nog steeds in de VS, de EU en Japan rond de 0 procent, maar zien we nog steeds dat geld rijkelijk de economie in vloeit? Volgens mij niet. Banken vertrouwen elkaar niet, maar vertrouwen ook de economie niet, dus lenen ze elkaar niet meer, en lenen ze nauwelijks meer aan particulieren en bedrijven. Het ziet er naar uit dat het systeem immuun is geworden tegen dit medicijn. Het werkt niet meer.

Gaan we de uiteindelijke gevolgen dan toch nog waarnemen? Of zijn er nog andere opties om deze grote klap op afstand te houden? Om in termen van een patiënt te blijven, misschien een absurd voorbeeld, maar als een patiënt last van zijn voet heeft, en je slaat vervolgens met hamer op zijn hand, dan zal de pijn in zijn voet niet verdwijnen, maar die pijn in zijn voet zal hij minder voelen. De aandacht wordt als het ware verlegt naar zijn hand. Dat gebeurt er nu in het monetaire systeem. We lossen de hoofdzakelijke pijn op door ergens anders een nieuw pijntje te creëren.

We hebben jaren lang de problemen verschoven door nieuwe krediet te creëren, en dat werkte als doping. We voelden er ons heerlijk bij, maar feitelijk leefden we in een roes, in een droom. Op zo een moment denk je alleen maar aan het heerlijke gevoel, en negeer je dat de kater voor later is. We begeven ons momenteel in de periode dat de kater op begint te komen, maar er is niets dat ons van deze pijn kan weerhouden, tenzij we even met een hamer op onze hand slaan. En dat gebeurt nu. Want nieuw krediet scheppen heeft geen nut meer, en we blijven aan het infuus van nul procent, dat niet meer werkt. Wat doen we nu? We pakken de hamer, en gaan we bezuinigen. En we hebben het niet over lokale bezuinigingen. Nee, overal in de westerse economie moeten we bezuinigen, en niet zo zuinig ook. En wat zeggen Ben Bernanke en Jean Claude Trichet dan? We verwachten een economische groei van ongeveer drie procent! Jongens, dan mogen ze toch wel heel goed gaan knoeien met de statistieken die al jaren lang leugens blijken te zijn. Waar zijn deze uitspraken op gebaseerd? Dit zijn slechts opinies van marionetten waar wij onze hoop op moeten vestigen. Nog redelijk recent in een Video Blog van Peter Schiff viel duidelijk op te maken dat je meestal het tegenover gestelde kan verwachten van wat Ben Bernanke te vertellen heeft. Was het niet Ben Bernanke die niet wist hoe het toch kon dat de goudprijs zo aan het stijgen is? Natuurlijk weet hij wat er aan de hand is. Kom op. Als zelfs Ben zulke uitspraken doet, dan hoop ik dat jij ook weet hoe laat het is.

Maar wat zien we nou eigenlijk? We zijn de economische problemen niet meer aan het oplossen met doping, maar met nieuwe pijn. Dit is dus geen oplossing maar een afleider. We gaan bezuinigen. Doen we dit omdat we wijzer zijn geworden? Nee! De doping is uitgewerkt en feitelijk is al het kruid verschoten dat we hadden. Gaan we nu ineens wijs worden en zeggen dat we moeten bezuinigen? Wisten we dat niet eerder? We worden ertoe gedwongen te bezuinigen. Het is een grote puinhoop.

Is bezuinigen dan misschien toch de oplossing? Laat me niet lachen! Hou toch op! We zitten tegen het einde. Deze bezuinigingen leidt tot ongelofelijke krimp van de economie. Mensen kopen niet meer, maar gaan sparen. Fabrieken kunnen hun deuren sluiten, en werkloosheid loopt hierdoor op waardoor er nog minder geld te besteden is. Spanje: 20 procent werkloosheid, en 40 procent jeugd werkloosheid. Één derde van de huizen daar staan te koop. Wat een lekker vooruitzicht. Dit is één voorbeeld. Gerald Celente: “we’re heading the crash of 2010”. Ik geloof hem. En als het niet 2010 is, dan is het wel 2011, omdat we nog een remmer / afleider in de medicijnenkast hebben zien liggen: “bezuinigingen”. Is dit nou het begin van het einde? Nee, dit is het einde van het beginnetje. Het vuurwerk moet nog komen.

De situatie hierboven is zeer dramatisch geschetst, maar zo dramatisch hoeven we er niet over te zijn. Deze situatie creëert namelijk ook “once in a livetime opportunities”. Het is niet de hemel die op ons neerploft, maar slechts een aanpassing in onze levenswijze. Hoe deze aanpassing eruitziet, hangt natuurlijk af van de mate hoe slim je was geweest om wat zilver of goud in te slaan.

Ik zat het hele verhaal hierboven nog is door te lezen en zag dat ik dit artikel de titel “kiezen tussen meerdere kwaden” had gegeven. Maar ik was meteen al in het begin afgedwaald, dus moet ik nog een stukje verder schrijven. Ondertussen zet ik wel voetbal aan zodat ik nog een doelpuntje mee kan pikken.

We hebben namelijk meerdere kwaden waarmee we de pijn van het systeem kunnen verleggen. De eerste die ik had besproken is “bezuinigen”. Maar wat is dan de volgende optie? De volgende optie is een optie die sowieso nog gaat komen. We hebben het hier over (hyper-)inflatie. Het is nog te vroeg om deze zware hamer op te tillen, maar uiteindelijk is dit voor iedereen het beste, en zal deze mokerslag aan het monetaire systeem worden toegediend. Daar zullen we het de volgende keer verder over hebben. 

Are you ready?