Sommigen onder ons kunnen zich Godfried Bomans nog wel voor zich halen. Een man, vol met humor die zich regelmatig in een panel op televisie vertoonde met andere bekende Nederlanders. Steevast sleepte hij er zijn familie bij in zijn onnavolgbare humoristische uitbarstingen op de meest serieuze vragen uit het publiek. Vaak begon hij dan met: “Ik had eens een oom die...”
Anderen kennen hem alleen maar als schrijver en publicist. Ontegenzeggelijk heeft hij zich een plaats veroverd op het Nederlandse literaire forum. En een door mij altijd onthouden gevleugeld gezegde van hem was: 'Humor is verwerkt verdriet'.
Wat heeft dit nu te maken met onze serieuze financiële wereld?
Welnu, het antwoord hierop heeft al jarenlang voor de hand gelegen en is maar door een enkeling gezien. Waar dan, zult u zich afvragen?
Wel, ik neem u even mee terug in de tijd en ga terug naar het jaar 1995 en een weergaloze publicatie van Dr. J.G.Post in Beleggingsvisie uit dat jaar. In die tijd gaf ik nog wel eens uitleg over Technische Analyse bij een enkele beleggingsclub. Niet dat ik daar veel succes mee had, maar dit terzijde. Vaak ging het daar meer om gezelligheidsclubjes. Volgens mij hadden ze beter naar het plaatselijke café kunnen gaan, want de gespreksstof daar kwam over het algemeen aardig overeen met die bij de beleggingsclub en ook het bier vloeide rijkelijk.
In die tijd was het nog heel gewoon om aandelen op alleen maar fundamentele basis te kopen. Een grafiek van het koersverloop was vaak niet eens voorhanden. Er werd gekeken naar zaken als kwartaal-, halfjaar- en jaarcijfers. Verder ging het over argumenten als:
- Aandelen in de voedingssector. Iedereen moet toch eten.
- Aandelen in de drankensector. We hadden weer een goede zomer, dus zal er veel bier verkocht zijn.
- Technische aandelen. Ik heb net een Philips TV gekocht en die bevalt goed. Ik verwacht dat heel Nederland voor zo'n apparaat in de rij gaat staan.
Dat soort opmerkingen kwamen vaak over tafel. En er waren altijd wel een paar mensen bij, die weer mensen kenden bij een bepaald bedrijf dat op het punt stond om een ander bedrijf over te nemen of ander enorm koerspotentieel te ontwikkelen. Kortom veel ruis, maar weinig gedragen door wat gedegen onderzoek naar bepaalde aandelen en hun koersverloop. Uiteraard was er altijd veel onenigheid over wat dan aan te kopen en te verkopen, hetgeen dan weer uitdraaide op 'democratisch' stemmen.
Ik begon met het tonen van onderstaande grafiek als inleiding tot de Technische Analyse, als ik daar na het 5e biertje nog wel aan toekwam. Dit 'juweeltje' van een grafiek geeft in een enkel plaatje aan:
- Het verloop van eigenlijk elke willekeurige grafiek uit de aandelenwereld.
- De gevoelens onder het gros van de beleggers bij de bewegingen uit de grafiek.
- Denk vooral niet dat het alleen de amateurs zijn die zo reageren, menig professionele partij doet dit op dezelfde manier, maar heeft natuurlijk andere commentaren.
Afbeelding 1.1: Beleggingscyclus van de kleine particulier
(Klik voor vergroting)
Uit Beleggingsvisie 1995 door Dr.J.G.Post
Na deze introductie was het vaak relatief simpel om dan de eerste stap naar Technische Analyse te maken door basisbegrippen als voortschrijdende gemiddeldes, volumes en fase-onderscheid te introduceren. Hierdoor kon men met deze simpele hulpmiddelen alvast een beter instap- en uitstapmoment bepalen, waardoor het rendement van de club sterk verbeterd zou kunnen worden.
Een boek waar ik persoonlijk veel uit geleerd heb en wel m.n. over de fase-theorie stamt uit 1988 en is geschreven door Stan Weinstein met de Nederlandse titel 'Geld verdienen in een stijgende en een dalende markt', vertaald uit het Engels door Mr.G.St.Panjer.
Misschien begrijpt u, als lezer, nu iets meer van humor en verwerkt verdriet in de beleggingswereld. Van dat verwerkt verdriet hoop ik dan maar dat daardoor wat meer inzicht is verkregen in hoe de markten functioneren. Hoewel, gezien de enorme stortvloed van alleen maar winnaars in de sensatiepers blijft het, volgens mij, slechts voor een domme enkeling bij alleen maar verdriet. En daar zullen we het dan maar bij laten.
