[...] Nederland geldt traditioneel als een belangrijke ‘makelaar’ in het sluiten van compromissen tussen Duitsland en Frankrijk, tussen het centrum en de periferie en tussen Noord- en Zuid-Europa (een rol die overigens kleiner is geworden naarmate de Europese Unie zich verder uitbreidde).

Nederland krijgt verder een derde plek toegekend (na Duitsland en Frankrijk) waar het “gelijkgestemdheid ten opzichte van andere landen” betreft.

Nederland haalt op deze kwalificatie de eerste plaats als de respondenten uit Duitse politici bestaan – die dus vinden dat Nederland en Duitsland vaak op één lijn zitten – gevolgd door Oostenrijk en Frankrijk. De Scandinavische EU-leden dichten Nederland een tweede plaats toe in deze categorie.