Nog over die centrale banken, neem nu die van Rusland, zie volgende grafiek. Waarom zouden ze dat nou doen denkt u? En eigenlijk al jaren lang? Nou, ze gaan dat zeker niet aan uw neus hangen... En wat “hangen” betreft: ik denk persoonlijk... dat ze de bui zien hangen van wat komen gaat, een totaal wantrouwen tegenover élke grote munt in de wereld... !
Afbeelding 1.1: Russian Central Bank Gold Reserves
Klik hier voor een grotere weergave
Technisch gezien test de goudprijs momenteel zijn veeljarige steun:
Afbeelding 1.2: Gold currently testing support of its accelerated uptrend channel
Klik hier voor een iets grotere weergave
Dat kan natuurlijk maar weinig troost bieden voor wie net aan de (voorlopige) top van 1900 dollar ingestapt is maar... het loont toch vaak om the big picture, het grotere geheel voor ogen te houden. Slimbeleggen.net slaat de nagel op de kop in dit opzicht met volgend relativerend stuk:
Beste Belegger,
Goud zit in 't slop en goudmijnen worden naar de figuurlijke slachtbank geleid. Beleggers hebben geen trek meer in het goudsegment en dat is in bepaalde mate wel te begrijpen: aandelen staan weer in vuur en vlam!
Enkele belangrijke beurzen handelen op recordniveaus, het is enkel nog wachten op de finale uitbraak van de S&P 500 om het signaal op ‘all-systems-go’ te krijgen. We krijgen steeds meer vragen van onze lezers of de stierenmarkt in goud nu definitief voorbij is. Ons kort maar krachtig antwoord luidt: in geen geval!
Op de eerste plaats sterft een stierenmarkt nooit een stille dood. Een seculaire trend eindigt steeds in euforie. Na de hoogmoed komt de val... en dan gaat het hard.
De recente terugval van de goudprijs van 1900 tot 1600 dollar per ounce is niet eens een deftige correctie. Een daling van 15%, waar gaat het over?
Prijsdalingen van 50 procent of meer, dat zijn nog eens correcties!
En zelfs dan is een seculaire bull market niet zomaar stuk te krijgen. We nemen u mee naar 1971... President Nixon koppelde goud los van de dollar. De prijs van het gele edelmetaal steeg vervolgens van 35 dollar/ounce tot 200 dollar/ounce in 1974.
In feite was de rally in de eerste helft van de jaren '70 vergelijkbaar met wat we in de voorbije 10 jaren zagen bij de goudprijs, die steeg van 250 dollar per ounce in 2001 tot 1900 dollar per ounce in 2011.
En nu komt het... van 1974 tot 1976 halveerde (!) de prijs van goud, van 200 dollar tot slechts 100 dollar.
-50%, dat waren nog eens dalingen. Maar het was ook de tijd dat de Dow Jones index zijn beste periode ooit beleefde. Een beetje zoals de huidige beursrally sinds 2009. Maar na 1976 maakte goud rechtsomkeer. De prijs schoot als een raket omhoog om in 1980 te pieken op 850 dollar per ounce.
Wie tussen 1974 en 1976 z'n goud had verkocht, zou het zich eeuwig beklagen. Vandaag is dit voor ons niet anders: wie nu inlevert, begaat een dure fout!
Tot daar. All in all voelt het vandaag precies als in 1976: niemand is nog pro goud of zo lijkt het (behalve dan de particulieren die maar niet genoeg kunnen krijgen van fysiek, vooral munten, en behalve dan de zovele centrale banken van de wereld die het eveneens binnenhalen, in baren dan wel). Stijgende prijzen trekken kopers aan, dalende koersen trekken helaas ook verkopers aan. Dit is waar we nu staan. Maar hoe moeilijk het nu op dit moment ook te geloven valt: de goudkoers zal uit zijn as verrijzen en zelfs de grootste goldbug nog verbazen! Dat kan ook niet anders in een wereld waar geld – euro's, dollars, yen's en ponden – niet snel genoeg bijgedrukt kunnen worden, allemaal om de banken te “redden” van de ondergang, om “het systeem” recht te houden, een systeem dat door en door verrot is, in een wereld waar niets nog “zeker” is: je job, de waarde van je huis, je spaargeld zelfs (cf. wat er in Cyprus aan het gebeuren is). De beurskoersen, ja, dat is het enige dat nog recht blijft voorlopig, zij het dan uitsluitend nog kunstmatig opgepept. En wanneer niets nog “zeker” is, blijft er enkel goud, het gele edelmetaal over. I rest my case...
