Het einde van de crisis is eindelijk in zicht. Her en der zien we al enkele lichtpuntjes aan de horizon die steeds feller beginnen te schijnen. Op een klein brandje en Egypte na, zien we de problemen langzaam maar zeker afnemen. De eerste kwantitatieve verruimingen die de Verenigde Staten hadden toegediend, hebben niet direct baat gehad, maar de tweede ronde van kwantitatieve verruimingen hebben inderdaad een verruimend effect op de economische groei gehad, zo blijkt.

We hebben te maken met een illusie
Met wat fantasie namelijk, zien we de werkloosheid zelfs afnemen en ook voedsel zal binnenkort weer goedkoper worden. Inflatie is een illusie. De prijzen kunnen immers niet door blijven stijgen. De prijs van grondstoffen zit aan zijn top, net als de prijs van goud – die kan ook niet hoger. Oké, toegeven, we zien hier en daar een overstroming, een windhoos en wat brandjes, maar veel impact zal dat in de toekomst niet meer hebben op de alsmaar stijgende voedselprijzen. Het einde van alle ellende is in zicht en het wordt weer beter - zoals het was.

We blijven liever in dromenland
We willen het bovenstaande graag geloven en er zijn zelfs mensen díe het ook geloven. Hoewel zulke woorden op korte termijn een positieve uitwerking hebben op onze psyche, zullen deze misleidende berichten op lange termijn een destructieve werking hebben op onze psyche. Of wilde jij soms beweren dat je het heerlijk vindt om midden in de nacht uit je droom wakker gemaakt te worden?

Huisje, boompje en beestje
We hebben allemaal hard gewerkt voor hetgeen we nu allemaal voor elkaar hebben. “Huisje, boompje, beestje”. Ondertussen zijn we aan het sparen voor ons pensioentje, waar we al onze hoop op vestigen. Nu blijkt dat we wat jaartjes langer door moeten gaan met werken en druppelen ineens de berichten naar binnen dat zelfs onze pensioengelden niet meer volledig aanwezig zijn bij de staat. Nu blijkt ondertussen ook dat van ons “huisje boompje en beestje” de waarde van dat huisje veel lager is dan de hypotheek die daar tegenover staat. In zo een zo’n geval geloof ik maar al te graag dat het weer beter gaat. Dat geloven we toch allemaal!?

Een 100 eurobiljet is volgend jaar nog steeds een honderd Euro biljet, maar dat maakt een honderd euro biljet per definitie nog geen constante.

Wat we kunnen leren uit de globale gebeurtenissen om ons heen, is dat er geen constante bestaat. Onze geconditioneerde denkpatronen maken het dat we uitgaan van zaken waar we totaal niet van uit mogen gaan. Ons salaris wordt uitbetaald in euro’s en met deze euro’s kunnen we overal boodschappen doen. Dus denken we dat de euro (of welke papieren valuta dan ook) het middelpunt is. Van kinds af aan wordt ons geleerd dat we dit geld op een spaarrekening bij de veilige banken met kluizen moeten zetten zodat we hier een paar procent rente over ontvangen – en dus meer koopkracht hebben.

Ons referentiekader staat niet gelijk aan de werkelijkheid
We hebben allemaal een referentiekader waaruit we kijken naar de wereld om ons heen. Zo ook de economie. Dit referentiekader is gevormd door onze ervaringen en wat ons geleerd is. Op economisch gebied komen de meeste informatie en adviezen tot ons via de mainstream media. We zitten immers liever relaxed op de bank achter de televisie dan met onze neus in de boeken. Dit betekent dat we collectief in de maling worden genomen.

Een reëel beeld van de wereld hebben veel mensen niet. En leven we niet in onze eigen wereld, dan leven we in de wereld zoals de media ons voorschrijven. Zolang we maar doen wat de rest doet, zal het ons net zo goed óf slecht vergaan als iedereen. Mensen durven niet out of the box te denken en blijven graag dicht bij de kudde onder de hoede van onze geweldige politieke leiders die ieder jaar weer wat wol van ons lijf scheren, of, indien u kippig bent, ons ieder jaar weer aan het kaalplukken zijn.

Relativeren
Neem eens enkele aspecten: onze valuta, in dit geval de euro. Verder: voedsel, grondstoffen, vastgoed en elektronica. Heel veel mensen denken dat grondstoffen en voedsel duurder worden. Je kunt het ook anders bekijken en inzien dat geld in waarde afneemt. Vastgoed daarentegen neemt nog veel sneller af in waarde ten opzichte van grondstoffen.

Onderdrukking van de koopkracht van edelmetaal neemt af
Wanneer we edelmetaal zoals goud en zilver beschouwen, dan zouden we de conclusie kunnen trekken dat deze behoorlijk in waarde zijn gestegen ten opzichte van andere aspecten, zoals vastgoed en papieren valuta’s. Ik zou het anders bekijken: de waarden van goud en zilver nemen nog steeds af, maar minder hard dan 10 jaar geleden. Er wordt nog steeds veel papieren goud en zilver in omloop gebracht dat de prijs kunstmatig laag houdt. Zolang er een groeiende toename in de vraag naar edelmetaal waarneembaar is, tegenover een dalend aanbod in fysiek goud en zilver waarvan de prijs toch laag blijft, ontstaat er wat mij betreft een prijsdaling. in ieder geval op het gebied van koopkracht. In een gezonde en reële kapitalistische marktwerking zijn zulke scenario’s namelijk niet mogelijk.

Global economic collapse
Dit is tevens één van de bewijzen dat het huidige economisch systeem compleet ontwricht is. Men is té lang doorgegaan met het ontwrichten en opblazen van de huizenmarkt dat ergens in het jaar 2000 is begonnen. Dit is nog lang niet in evenwicht gebracht. Echter, nog langer is men doorgegaan met het ontwrichten en onderdrukken van de goud- en zilverprijs dat ergens in 1971 aanving. Het rechttrekken hiervan is nog niet begonnen. Slechts het onderdrukken hiervan is de afgelopen tien jaar afgenomen, omdat dit haast nier meer volgehouden kan worden door onze falende autoriteiten – laat staan de “echte” correctie die zal plaatsvinden tijdens de komende “global economic collapse”. Tot op de dag van vandaag ziet men de alsmaar in waarde afnemende papieren valuta als middelpunt in hun zeer beperkte en slecht ontwikkelde economisch referentiekader. Investeren vindt men een risico, maar er is niets risicovoller dan je vermogen te deponeren bij een bank.

Autoriteiten laten ons middels de mainstream media maar al te graag geloven dat hetgeen waarop de economie gebaseerd is, het middelpunt is en dat elke andere vorm van geld een groot risico is. Goud kopen staat gelijk aan beleggen en beleggen is een risico, althans zo zouden we geprogrammeerd moeten zijn. De economie zit echter vol verschuivingen waaronder een paar zeer interessante. U zult ze desondanks niet te horen krijgen via de mainstream media.