De VS en het SWIFT Interbancaire Systeem als wapen
Het is een publiek geheim dat de VS destijds Irak is binnengevallen op zoek naar wapens voor massadestructie. Net zoals nu eigenlijk het geval schijnt te worden bij Iran met zijn atoombom. Het is daarom ook geen toeval dat Iran al langere tijd geen gebruik meer maakt van de dollar om zijn olie in af te rekenen. Verder heeft het ook de dollar uit zijn reserves verwijderd.

Van veel groter belang echter voor de opkomende landen is het gebruik van het Belgische SWIFT-systeem voor het afhandelen van de interbancaire transacties. Het uitsluiten van Iran van het SWIFT-systeem heeft niet alleen de verkoop van Iraanse olie gestopt, maar bemoeilijkt ook een belangrijke bron van olie-importen voor de opkomende landen.

Op dit moment zijn er besprekingen gaande tussen de BRICS-landen (Brazilië, Rusland, India, China en Zuid-Afrika) over hun gebruik van het SWIFT-systeem voor internationale transacties dat door de VS als wapen tegen Iran ingezet wordt. De eventuele gevolgen hiervan schijnen nog niet bij iedereen doorgedrongen te zijn. China en India als Iran’s klanten kunnen door de uitsluiting van Iran aan dit systeem zwaar getroffen worden en inmiddels is ook India al gedreigd met uitsluiting. En als de VS het deze landen moeilijk maakt, is het een kwestie van tijd voordat de tegenmaatregelen komen. Dus de vraag die de BRICS landen eigenlijk nu stellen is ‘Moeten we nog langer onderworpen zijn aan de financiële wil van de VS?’.

Deze vraag heeft duidelijk implicaties op langere termijn in de vrijheid van financiële activiteiten voor deze landen. Eigenlijk betekent deze vraag ‘We zullen wel eens zien hoe machtig de VS werkelijk zijn’ en dat voorspelt niet veel goeds. Zeker niet in de situatie dat Europa een boycot van Iraanse olie steunt en tezelfdertijd bij die BRICS-landen om geld bedelt om het IMF fonds te verhogen. In ieder geval is het duidelijk voor deze opkomende landen dat als ze willen blijven groeien ze een eigen systeem moeten gaan opzetten dat niet kwetsbaar is voor de VS en dat verder de invloed van de dollar zal reduceren.

Wat zich nu langzaam aan manifesteert is dat de uit deze conferentie voortkomende besluiten wel eens een beslissende verschuiving in macht van West naar Oost kunnen bewerkstelligen, waardoor de financiële macht van de VS aanzienlijk kan afnemen. Als gevolg hiervan zullen die landen steeds verder hun dollarbelangen afbouwen teneinde echte financiële onafhankelijkheid te verkrijgen. Dit zal in de toekomst een uiterst negatieve uitwerking op de internationale waarde van de dollar hebben.

Hoewel het SWIFT Interbancaire systeem een in België gestationeerd internationaal bank agentschap is, is de invloed van de VS voldoende gebleken om alle Iraanse interbancaire transacties te blokkeren. Het systeem zelf is in dit geval niet de schuldige, maar het is de invloed van de VS die het gevaar oplevert voor de BRICS landen. Het ziet er dus naar uit dat de VS hiermede een beslissing heeft genomen die verstrekkende gevolgen kan hebben en niet in het minst tegen de VS zelf.

China, de ontwaakte Draak
China is de laatste paar jaar bezig om de invloed van haar currency over de gehele wereld uit te breiden. Oorspronkelijk bleef dit beperkt tot haar belangrijkste handelspartners. Daarvoor heeft China een banksysteem moeten ontwikkelen, dat tot nu toe nog op beperkte schaal de Yuan als

munt gebruikt met die landen waaruit zij veel importeert. Het doel is natuurlijk haar monetaire systeem zodanig te ontwikkelen dat de Yuan eens de wereld reserve currency zal worden

Het ligt in de lijn der verwachting dat ze hiervoor nog wel zo’n 10 jaar nodig heeft, maar zoals de geschiedenis laat zien, gaan de ontwikkelingen in China eigenlijk veel sneller dan algemeen wordt aangenomen. Land voor land en strategisch goed voor strategisch goed is China bezig haar Yuan als betalingsmiddel in te zetten. De laatst bekende is nu Australië en ook Zuid Afrika staat al op het programma voor het jaar 2015. En zo tegen die tijd mogen we verwachten dat de Yuan een internationaal geaccepteerde munt zal zijn.

China’s hele politiek is erop gericht om groeimarkten te penetreren, voornamelijk andere zich snel ontwikkelende economieën, zowel als het gehele Aziatische continent. Niet langer zal haar echte focus op de VS en Europa liggen. Door de SCO is haar sleutelstrategie om een Pan-Aziatisch veiligheids- en handelsblok op te zetten in samenwerking met Rusland. Het laatste element van dit 10 jaar strategisch plan is om de handel in dit blok op te zetten, zonder gebruik te maken van het westerse financiële systeem. China verwacht met haar Yuan daarin een belangrijke rol te kunnen gaan spelen, hetgeen tevens verklaart waarom zij haar goudvoorraden opvoert. Het belang van goud voor China is om de Aziatische volkeren te laten zien dat de lange termijn vooruitzichten voor haar currency beter zijn dan die voor de dollar. Tevens verklaart dit waarom meerdere landen uit deze SCO nu hun goudvoorraden opvoeren.

 

Tot nu toe moest China uiterst behoedzaam opereren in het afstoten van de dollar, omdat haar dollar reserves enorm zijn. Het plotseling afstoten zou grote schade aan China toebrengen, wat zij zich nu nog niet kan veroorloven. Als zij dit wel zou doen dan is een wereldwijde ineenstorting van het monetaire systeem niet ondenkbaar.

De laatste ontwikkelingen van de VS verontrusten de Chinezen zeer, omdat de VS nog steeds de macht heeft op dit ogenblik om de Yuan weg te houden van het wereldtoneel, mocht zij daartoe besluiten. Als gevolg hiervan voelt China zich bedreigd. En hoewel China hard werkt aan alternatieven zijn ze nog niet zover en door het inzetten van het SWIFT-wapen door de VS is situatie plotseling urgent geworden, want dit levert een veiligheidsrisico op. China echter kan hoe dan ook niet langer afhankelijk zijn van de dollar.

Voor de BRICS landen is het ondertussen wel duidelijk dat zij zelf instituten op zullen moeten zetten ter vervanging van de huidige financiële wereldomspannende systemen, zoals de Wereldbank en het IMF en misschien zelfs wel voor het SWIFT systeem. Het zal niet langer voldoende zijn om een belangrijke rol te spelen in de wereld instituten van de rijke landen. En ook zal het niet langer houdbaar zijn om op de dollar te bouwen als de currency van de opkomende landen.

De rol van Goud op dit wereldwijde monetaire toneel
De grootste tekortkoming in het huidige wereldwijde monetaire systeem is misschien wel de afhankelijkheid van de acceptatie van de nationale valuta’s. Toen de suprematie van de VS nog onaantastbaar was, bestond er geen twijfel aan dat zij het globale monetaire systeem in hun zak hadden.

Maar wat er nu zo belangrijk is, is dat deze opkomende landen allen streven naar financiële onafhankelijkheid van de VS en langzaam toewerken naar een apart currency systeem, dat niet in de greep van de VS kan komen. De SWIFT aanval op Iran benadrukt dit nog eens. Maar laten we dit eens

een stap verder voeren en ons afvragen ‘Op welk moment zullen de opkomende landen onafhankelijk zijn van de rijke landen?’. We kunnen dit aan zien komen want de opkomende landen laten zien dat ze alles kunnen maken wat de rijke landen ook kunnen, alleen veel goedkoper. We kunnen nog niet bepalen wanneer dit precies zal gaan gebeuren, maar het feit ligt er en de financiële systemen moeten deze gang van zaken ondersteunen of we krijgen weer zo’n crash als in 2007, of erger.

In een financieel vijandige wereld, zullen currencies – zoals die van de rijke landen – een grote voorraad goud in hun kluizen moeten hebben voor die dagen waarop andere landen hun vertrouwen daarin verliezen. Als er een keer een vertrouwensbreuk is zal het gebruik van goud als onderpand de noodzakelijke transacties vergemakkelijken.

Op dit moment hebben de opkomende landen te weinig goud om dat soort kritieke fases te doorstaan. China is zich dit welbewust en doet daar wat aan, en snel ook. We weten niet hoeveel goud China exact aankoopt, maar dat ze goud accumuleren is duidelijk als we alleen al kijken naar de Chinese wet die China verbiedt goud te exporteren. Daarbij is het niet van belang of dat goud nu in China of Hong Kong is opgeslagen. De splinternieuwe goudkluis bij het vliegveld van Hong Kong is ideaal gelegen voor het Chinese goud en haar handelspartners, als alternatief voor de FED of de Bank of England.

Goud zal altijd het internationale geld blijven, vrij van counterparty risico en nationale markeringen. Het is het enige geld dat door iedereen wordt vertrouwd en geaccepteerd, zelfs onder vijanden. En daar ligt de grote kracht van goud. Goud in de nationale kluis geeft een soort van kwalitatieve zekerheid aan de rijkdom van een land. Daarom is het eigenlijk ook zinloos om er een prijskaartje aan te hangen. Maar als barre tijden aanbreken, dan zal de prijs van goud zich aanpassen aan de geloofwaardigheid van de currency waarin het geprijsd wordt. Dat is tevens het moment dat goud voor vele currencies onbetaalbaar zal worden. Het goud blijft internationaal uitwisselbaar, wanneer de currencies dit niet meer kunnen doen en is daarmee een essentiële internationale reserve die landen eenvoudigweg wel in voorraad moeten hebben.

Bron: Julian Phillips