Het financiële stelsel, dat ons nu al meer dan drie eeuwen van de ene naar de andere crisis, depressie en oorlog voert, wordt gevoed en in leven gehouden door angst en hebzucht.  Wij houden het stelsel erdoor in stand, want door angst gaan we sparen (‘je weet maar nooit wat er gaat gebeuren’, ‘een appeltje voor de dorst’, ‘dan kan ik in de toekomst met dat geld …. (vul maar in)’) en denken we rente nodig te hebben (dan kan mijn spaargeld in stand blijven en kan ik van de rente leven als dat zo uitkomt).  Angst heeft tot gevolg dat geld niet stroomt. Momenteel zien we dit in optima forma optreden bij banken. De banken houden het geld vast en lenen het niet uit aan de reële economie, uit angst voor inflatie en het risico dat de leningen niet kunnen worden terugbetaald.