Een lezenswaardig stuk van professor Antal E.Fekete geschreven in oktober 2011, waar je het natuurlijk wel of niet mee eens kunt zijn. Doet me denken aan een gevleugelde uitspraak van de dichter Vondel:

Het puntje van een gouden pen
Is het felste wapen dat ik ken.

Want er wordt hier flink van leer getrokken.

"Er is goud te vinden in die heuvels!”

Regelmatig lezen we in de diverse commentaren in de mainstream media dat de Chinezen zichzelf in de voet geschoten hebben, omdat zij hun munt maar niet willen revalueren. Dit komt hen te staan op hel en verdoemenis, want de wereld zal zich wreken door het opleggen van hoge importtarieven, die op hun beurt weer een grote werkloosheid en sociale onrust in China zullen veroorzaken.

De mainstream media moeten voorzichtig zijn met dat soort gedachten, want het kon wel eens zijn dat ze precies gaan krijgen wat ze wensen, maar op een net andere manier. China zou wel eens kunnen overgaan op goud en zilver, waarbij de rest van Azië, de Moslim wereld, en misschien ook nog wel Zuid Amerika zullen volgen. Daarna zullen meerdere landen ertoe overgaan. En dat zal de ultieme hervaluatie worden die de handelsbetrekkingen weer naar normale proporties zal terug brengen, tenminste in dat deel van de wereld dat terugkeert naar de goudstandaard.

Er was ooit een tijd dat een werkloosheidsuitkering en andere vormen van uitkeringen onbekend waren in de VS. Dat was in de tijd dat het land nog de goudstandaard hanteerde en deflatie nog betekende, een toename van de waarde (koopkracht) van goud. En als zich dit toch voordeed en mensen hun baan verloren gingen ze op zoek naar goud. Goudzoeken gaf hen altijd wel een inkomen en een kans een kapitaaltje bij elkaar te sparen. In die tijden kon het blijkbaar wel, met deze ‘natuurlijke werkloosheidsuitkering’. Uiteindelijk kwam het erop neer dat er meer goud voor de economie beschikbaar kwam. Dat meerdere goud genas de deflatieziekte en al snel hernamen de zaken weer hun gewone gang. Werkloosheid kreeg niet de kans om ‘structureel’ te worden.

Natuurlijk, gezien de huidige anti-goud denktrant – zoals we bij de FED en de regering aantreffen – wordt het op grote schaal goudzoeken voorkomen uit naam van ‘het beschermen van het milieu’. De Keynesiaanse economen beweren dat ze het perfecte vervangingsmiddel hebben voor extra goud in de economie en wel, gedrukt papiergeld dat ook nog eens het voordeel heeft dat het dat je de behoefte daaraan nog eens extra kunt aanpassen vanuit een controle centrum: de Centrale Bank. Wat zij daarbij vergeten is dat hun ‘kunstgoud’ hoogst contra productief werkt. In plaats van het uitbannen van het schuldenprobleem dat de economie teistert, maken zij het nog moeilijker, waarbij de werkloosheidssituatie steeds verder toeneemt, uitzichtlozer en verergerd wordt.

Goud: het ultieme middel om schuld uit te wissen
Een toenemende goudvoorraad zal economische stress wegnemen, zo ook werkloosheid en boven alles, zet het een limiet op de toename van de totale schuld. Het betalen in goud is de enige ultieme vorm van het vereffenen van een schuld. Iedere andere methode van schuld afbetaling laat de totale schuld onaangetast. Het verschuift de schuld alleen van de ene schuldeiser naar de andere.

De totale schuld in de wereld kan alleen maar groeien, nooit krimpen. En uiteindelijk zal alle schuld, goed en slecht, terechtkomen bij de schatkist en een nationale schuldencrisis creëren. De besmette schuld die de schatkist moet opnemen, zal het kredietvermogen van de regering verwoesten. En als de tijd daar is en het oorspronkelijk krediet van de regering hard nodig is, is het er niet langer. Het is al uitgegeven en in plaats daarvan zijn er alleen nog maar besmette schulden.
Dit is de aangeboren blindheid van het Keynesianisme, dat het verschil niet kan maken tussen kapitaal en krediet (schuld). Tussen een goede en slechte schuld en daarbij de zaken van de debet naar de creditzijde op de staatsbalans schuift, waardoor het gehele systeem waardeloos wordt.

Goud is als in het bloed, een bloedlichaampje dat de besmette delen neutraliseert en vernietigt. Het monetaire systeem onder een goudstandaard heeft als het ware een antivirus tegen slechte schulden. De totale schuld in een land kan niet ongelimiteerd groeien, omdat de slechte schulden steeds weer worden uitgewist. De monetaire systemen van Keynes of Friedman beschikken niet over zo’n anti-slechteschulden mechanisme en dat is tevens waarom de schulden zich maar ophopen met als uiteindelijke uitkomst, een ineenstorting die het onverschillige en onbezorgde publiek onder zijn puinhopen zal begraven.

Mentaliteitsverandering: van de hand ophouden tot de handen uit de mouwen steken
Goud heeft nog een geheimzinnige eigenschap en die is dat het de plaats waar het niet welkom is verlaat en op zoek gaat naar waar het wel welkom is. Een van die plaatsen in de huidige wereld is China. China is inmiddels ook ’s werelds grootste goudproducent. En verder wist China onopvallend in slechts een paar jaar tijd zijn goudvoorraad te verdubbelen. En ongelooflijk maar waar, de Chinese regering moedigt zijn volk openlijk aan om goud achter de hand te hebben voor slechte tijden. Een wijs advies. Voor niets gaat de zon op. Wees op tegenslag voorbereid. Wees onafhankelijk. Bezit fysiek goud. En reken vooral niet op de regering voor een gegarandeerde werkloosheidsuitkering of oudedagsvoorziening, want op het moment dat je die het hardst nodig zult hebben, bestaan deze misschien niet eens meer.

Voordat zich een aanzienlijke werkloosheid zal ontwikkelen in China, zullen de werkloze mensen op zoek gaan naar goud, uitzwermend over ’s lands enorme oppervlakte van 9,6 miljoen km2. En als dat niet helpt, hebben ze altijd nog wat achter de hand.

De Chinezen hebben de controle over de goudprijs. Ze kunnen deze laten stijgen door marginaal meer vraag naar goud in de markt neer te leggen. En dat is ook precies wat ze willen, controle over de globale goudmarkt, door hun vraag gewoon te verhogen of te verlagen. Zij zullen echter ook niet toestaan dat de prijs enorm zal stijgen. Dat is niet in hun belang op dit moment. Zij zijn ook niet te vergelijken met de goldbugs. Maar ze hebben wel een heel goed besef van de waarde van goud (en ook zilver). Terwijl in tegenstelling daarmee Ben Bernanke nog een slechter besef van de waarde van goud heeft dan heeft zijn leermeester Keynes.

Vele goudbugs hanteren ook de verkeerde strategie. Ze kopen hoog en verkopen laag. De doorsnee goudbug kan deze slechte gewoonte maar niet afleren. Hij zou meer naar het chinese beleid moeten kijken, dat de goudprijs gebruikt om zijn niveau van werkloosheid in de hand te houden. Een grote stijging van de goudprijs maakt het goudzoeken winstgevender en dus aantrekkelijker en brengt daarmee tevens de werkloosheid naar beneden.

Maar er is ook een keerzijde. De Chinezen zullen een grote terugval in de goudprijs alleen maar afstoppen zolang het in hun belang is. D.w.z. zolang het maar een positieve invloed op de chinese werkgelegenheid heeft.