Op het gevaar af voor een volkomen idioot versleten te worden wil ik toch eens de knuppel in het hoenderhok werpen als het gaat over Hong Kong.

Voor zover mij bekend heeft de Volksrepubliek China destijds in 1984 besloten de pacht van Hong Kong door Engeland, die begon in 1898 en 99 jaar liep, niet te verlengen. En inderdaad werd op 1 juli 1997 Hong Kong door de toenmalige gouverneur Christopher Patten officieel overgedragen aan China. Patten heeft in de laatste jaren van zijn bewind nog wel geprobeerd een verdergaande democratisering in te voeren. De achterliggende redenering was natuurlijk ongetwijfeld zolang mogelijk nog van de voormalige Britse Kroonkolonie te profiteren. In Hong Kong was inmiddels een machtig financieel centrum opgebouwd, wat de poort was tot communistisch China en eigenlijk het financiële centrum van de hele Aziatische regio. Daarom werd besloten tussen Engeland en China, dat Hong Kong een speciale bestuurlijke regio van China zou worden voor een periode van 50 jaar, waarbij in Hong Kong niet dezelfde wetten zouden gelden als in communistisch China. De mogelijkheid tot verdere uitbating van het financiële centrum zou dus blijven bestaan in de ogen van de buitenwereld, in ieder geval voor de periode tot 2047.

Uit Chinees oogpunt lijkt het me dat China hiermee een de deur naar de westerse buitenwereld openhield. Met grote belangen voor zowel Engeland als Amerika, waar de chinezen dus nu een vinger achter de deur kregen. Gelijktijdig is en blijft Hong Kong natuurlijk wel chinees en dat vergeten we nogal makkelijk. Zeker als het aankomt op het strategisch nut van Hong Kong voor China in de zgn. currency war. Hong Kong wordt nu vooral ingezet als internationaliseringsbasis voor de Yuan en als zodanig is het van hoog strategisch belang.

Voorts mogen we niet vergeten dat er in Hong Kong enige zeer vermogende chinezen wonen. Zelfs zo rijk, dat ze indertijd bij de eenwording van Duitsland hebben aangeboden de staatsschuld voor 40 miljard D-Mark te willen financieren. Bondskanselier Kohl heeft dat toen niet geaccepteerd, voor zover ik me nog kan herinneren. Kohl was in die tijd al veel te veel bezig om de handelsrelatie met Rusland verder uit te breiden en heeft waarschijnlijk gedacht dat China nog wel enige tijd bezig zou zijn met het orde op zaken stellen in eigen land, niet vermoedende dat Rusland en China met nog een paar verder onbelangrijke landen in 1994 zouden besluiten de Shanghai Cooperation Organisation op te zetten. Wat deze SCO inmiddels behelst kunnen we dagelijks om ons heen zien als het om goudaankopen gaat.

Op diverse sites en volgens grote namen, zoals onlangs nog Eric Sprott, in de edelmetaal wereld importeert China grote hoeveelheden goud uit Hong Kong. Nou betekent importeren voor mij dat iets van het ene land naar het andere land gaat. In dit geval importeert China dus goud uit Hong Kong, wat ook China is, zij het onder speciale wetten. Naar mijn inzicht is het dan ook onzin te spreken van import uit Hong Kong. Hong Kong is gewoon China. En als het er op aankomt in de huidige currency war om de regels eenzijdig te veranderen, dan is die 50-jarige status van Hong Kong als een speciaal bestuurlijke regio natuurlijk snel van tafel. Daar maak ik me geen illusies over.

Als het al om het goudbezit van China gaat, dat nu nog in de boeken van de WGC staat voor 1054 ton sinds 2009, dan kon het wel eens zijn dat we binnenkort voor een enorme verrassing komen te staan, wanneer China zijn nieuwe cijfers bekend zal maken. Als ikzelf een voorzichtige inschatting maak dan kon dat wel eens snel een 4000 ton worden.