“Misschien wordt het tijd dat we erkennen dat een defensiebudget en een legeropbouw die in principe zijn georiënteerd op een mogelijke Derde Wereldoorlog strategisch niet verstandig zijn.” Deze zin is uitgesproken door iemand wiens naam ik later in dit artikel zal noemen, maar voordat ik dat doe is het belangrijk om deze uitspraak in de juiste context uit te leggen en het belang hiervan in het juiste daglicht te zetten.

Geopolitiek is een onderwerp waaraan weinig aandacht wordt besteedt in de reguliere media, maar desondanks is het een zeer interessant onderwerp wat ook de financiële wereld in een ander daglicht kan zetten. Want als je de mensen in de top van de politieke wereld een beetje volgt, en dan met name de uitspraken tussen neus en lippen door, dan krijg je een beeld van de toekomst van de wereld welke niet zo rooskleurig is. Wij krijgen vaak nieuws voorgeschoteld over onze landelijke politiek met hier en daar een item over de europese en de mondiale situatie. Maar de echt geopolitieke situatie blijft vaak onderbelicht.

Het is van belang om te beseffen dat wij ons als burger als onderdeel van een samenleving voelen doordat in de loop der jaren ons een beeld is voorgeschoteld dat wij onderdeel zijn van ons Nederland, met daarna als Europeaan en als laatste die van een “Westerse Wereld”-burger. Er is echter altijd iets gemeenschappelijks, namelijk dat wij ons pas als een onderdeel zien van bovengenoemde termen omdat wij een gezamenlijke vijand hebben. Anders gezegd zien wij ons als samenleving omdat daarbuiten een enge en gevaarlijke andere samenleving bestaat welke erop uit is om ons te vernietigen en vandaar de term ‘Vadertje Staat’ en de beeldvorming van politiek. Kortom, dit beeld geeft de term ‘oorlog’ bestaansrecht en heeft meer waarde dan je op het eerste gezicht zou denken.

In het boek “The Iron Mountain Report, over de mogelijkheid en wenselijkheid van vrede” van Leonard C. Lewin uit 1967 wordt het rapport “The Iron Mountain” gepubliceerd en dit bevat een onderzoek gedaan door destijds vooraanstaande sociologen en andere wetenschappers, samengesteld door een commissie van de Amerikaanse Overheid, welke als doel had om: “nauwkeurig en realistisch de aard van de problemen vast te stellen waarmee de Verenigde Staten te maken zouden krijgen indien er een toestand van ‘blijvende vrede’ zou aanbreken en een programma op te stellen van wat er in dat geval zou moeten gebeuren.” De resultaten zijn ronduit schokkend. “Blijvende wereldwijde vrede blijkt, hoewel theoretisch niet onmogelijk, onbereikbaar; zelfs als zij tot stand gebracht zou kunnen worden, zou het beslist niet in het belang van een stabiele maatschappij zijn, haar tot stand te brengen”. De gevolgen hiervan en de genomen maatregelen ter voorkoming hiervan, welke uitgebreid worden besproken, zijn voor de gewone man nauwelijks te bevatten.

Onlangs sprak Henry Kissinger (wiens naam voor de meeste mensen geen belletje laat rinkelen terwijl hij een enorme rol achter de schermen van de wereldwijde politiek heeft gespeeld) over geopolitieke ontwikkelingen van het hoogste niveau: “De Verenigde Staten heeft China en Rusland onder controle. De laatste nagel aan de doodskist zal Iran zijn, dat natuurlijk het voornaamste doelwit van Israël is. We hebben het China toegestaan dat het militair kon groeien en we hebben Rusland van het Sovjet tijdperk laten herstellen, om hen een vals gevoel van bravoure te geven. Dit zal zorgen voor hun snelle ondergang. We zijn net als die scherpschutter die de ander het geweer laat oppakken en zodra de ander iets probeert zullen wij raak schieten. De komende oorlog zal zo hevig zijn, dat er slechts één supermacht kan winnen en die supermacht zullen wij zijn, de Verenigde Staten. Dat is de reden waarom de EU zo haastig probeert om een superstaat te vormen, ze weten wat er gaat komen en om te overleven, zal Europa ook één staat moeten worden. Hun gevoel van urgentie vertelt mij dat ze weten hoe laat het is. O, wat heb ik gedroomd van dit heerlijke moment." Alhoewel dit soort personen en diens uitspraken in de loop der jaren vaak in eenzelfde zin wordt genoemd met conspiracy, blijken de woorden van deze lieden vaak profetisch.

Om in dezelfde kringen te blijven als Kissinger, schrijft George W. Bush in zijn boek ‘Cruciale beslissingen (blz. 389)’ over zijn toespraak tijdens de inauguratie op 20 januari 2005 met daarin de volgende alinea: “Wij zijn, door de gebeurtenissen en het gezond verstand, tot één conclusie gekomen: de vrijheid in ons land wordt steeds meer afhankelijk van het succes van de vrijheid in andere landen. De meeste hoop op vrede in onze wereld biedt de verbreiding van vrijheid in de hele wereld. Het beleid van de Verenigde Staten is dus, te streven naar de groei van democratische bewegingen en instituten in elk land en elke cultuur en die te ondersteunen, met het uiteindelijke doel korte metten te maken met de tirannie in deze wereld.” Wat een goedzak is die man toch, zou je denken. Maar wanneer je politici en het woord verdraaien een klein beetje weet te verbinden en je de woorden vrede en vrijheid in zijn speech verandert in ‘kapitalisme en macht’ (of iets in die trant, u snapt wat ik bedoel), dan krijg je een waanzinnig realistisch beeld van het ware gezicht van dit soort ‘leiders’. Hóe de Verenigde Staten dit beleid al jaren aan het uitvoeren is over de gehele wereld wordt haarfijn uitgelegd door John Perkins in zijn boek “The Economic Hitman”.

Oorlog en de verschrikkelijke gevolgen hiervan zijn ons middels films, documentaires, boeken en ook videogames ingeprent alsof het een standaard onderdeel is van onze wereld. Vrede is zelfs ongewenst voor onze leiders c.q. machtshebbers, echter is het theoretisch mogelijk. Ik denk dat wanneer je de gemiddelde wereldburger zou vragen of ze oorlog willen, het antwoord altijd ‘nee’ zou zijn. Hoe is dan toch mogelijk dat de kans hierop altijd aanwezig lijkt te zijn? Is de rol van de media hierin belangrijk? Ik ben van mening dat nieuws draait om wat we niet te zien krijgen en niet om wat we wel te zien krijgen.  Het volgende filmpje laat om pijnlijke redenen zien hoe onafhankelijk en werkelijk vrij de media tegenwoordig is:

Je zou denken dat het publiek in plaats van te juichen en te klappen zouden gaan huilen en vloeken…

Het blijft bizar te beseffen dat de gewone man in de straat zich veilig waant en na deze dip de toekomst zonnig en vrolijk blijft. De banken plunderen ons leeg terwijl ze zichzelf rijkelijk onderdompelen in geld en de politici maar blijven draaien en op geen enkel vlak ook maar iets van een oplossing in het vizier hebben om de toekomstige problemen op te vangen dan wel op te lossen. De onrust in de rest van de wereld, van het Midden-Oosten tot aan Noord- en Zuid Korea, drijft op een climax af en het instortende idee dat een democratie kan blijven bestaan in een monetair stelsel zijn zaken waarover wij ons zorgen moeten gaan maken en het kan niet zo zijn dat te midden van al deze ontwikkelingen onze politici het volk het idee te blijven geven dat ze alles onder controle hebben. Het is een grote, uitzichtloze puinhoop zonder enig zicht op herstel.

En oh ja, als je nu de eerste zin van dit artikel leest en beseft dat President Obama openlijk toegeeft in zijn boek met de voor dit artikel toepasselijke titel “De herovering van de Amerikaanse droom”, dat de wereld rekening moet houden met de mogelijkheid van een Derde Wereldoorlog dan krijg ik daar kriebels van. Om af te sluiten met een zin van Henry Kissinger: "Controleer de olie en je controleert de naties; controleer het voedsel en je controleert de mensen." En deze controle krijg je door het bezit op de controle van geld.