Je kunt erop wachten, want als er momenteel weer een U.S. FED persbericht komt, is het gevolg weer een forse daling van de edelmetaalprijzen. En dan staan de optimisten onder de commentatoren weer vooraan om in koor te verkondigen waarom noch de daling, noch de data die daartoe geleid hebben, van enige relevantie zijn met betrekking tot de lange-termijn prijsontwikkeling van deze edelmetalen. En daarbij geven de meest optimistische onder hen gelijk weer voorspellingen af van enorme stijgingen voor de rest van het jaar en de verdere toekomst.

Maar wie heeft er nu eigenlijk gelijk? De markt of deze wijze geleerde commentatoren? Klampen de goud- en zilverbulls zich niet vast aan een laatste strohalm om hun geloof niet te verliezen? Tot nu toe hebben ze het gelijk van 11 jaar stijging aan hun zijde, maar is het nu niet tijd voor forse prijsdaling?

Als bevooroordeelde waarnemer, die langs de zijlijn toekijkt is het verleidelijk om met een van deze beide kampen in zee te gaan. Dat bevooroordeeld zijn hangt dan voornamelijk af van het gezichtspunt van diegene inzake de psychologische achtergrond van een goud- of zilver investering.

Het FED’s QE programma is erop gericht de gigantisch grote Noord-Amerikaanse economie weer op het spoor te zetten en nieuw leven in te blazen. Als men de FED uitspraken voor waar aanneemt en de economie in U.S. werkelijk uit de recessie komt – en wel in het bijzonder ook nog leidt tot een hogere rentevoet sneller dan door de FED is voorzien – dan kon de stijging van de goudprijs wel eens tot staan komen of misschien zelfs wel dalen, met in zijn voetspoor de zilverprijs. Maar dit geldt alleen voor een ’als’ en die is dat de U.S. markt de enige zou zijn in de prijsbepaling van de edelmetalen. En het ligt simpel, dat is hij niet. De traders uit de U.S. zijn te zeer gefixeerd op hun eigen binnenlandse markt en hebben geen oog voor globale ontwikkelingen en realiseren zich al helemaal niet dat ze hierin geen wereldleider meer zijn.

Er wordt ook veel over manipulatie gesproken. En als men eerlijk is dan moet men toegeven dat dit steeds de gedachtegang achter iedere belangrijke beweging in de huidige markt is. Traders en investment bankers kunnen hiermee grote sommen geld verdienen. Zij worden ervan verdacht de prijzen in hun voordeel te manipuleren. Maar dat geldt in feite voor alle liquide markten en beslist niet alleen voor de edelmetalen. De grote sommen geld die hen ter beschikking staan worden gebruikt om de kleinere beleggers uit te kleden. En als, zoals sommigen geloven, de Centrale Banken hier ook deel van uit maken in de goudmarkt, wat voor kans is er dan als individuele belegger om de goede keuze te maken en alle korte termijn prijsmutaties te negeren?

Manipuleren de Centrale banken en hun bondgenoten nu werkelijk de goudmarkt of liggen de zaken net iets anders? Dit is een moeilijk te beantwoorden vraag. Het antwoord kan zijn dat als de Centrale banken zien dat de goudprijs de valutamarkten kan destabiliseren, zij het goud op dezelfde manier zullen behandelen als alle andere valuta’s. En voor wat de valutamarkten betreft doen zij dat in alle openheid met de dollar, yen, euro, Zwitserse franc, het pond enz., dus waarom niet met goud? Officieel mogen de Centrale banken dan wel zeggen dat goud geen geld is, maar diep in hun hart beseffen ze wel degelijk hun ongelijk hierin. Waarom anders die strijd over de fysieke voorraden goud bij de Centrale banken en nu dus ook de landen onderling?

En als de Centrale banken hierin inderdaad betrokken zijn dan staat het hele verhaal van prijsonderdrukking en manipulatie, zoals door de GATA en hun aanhangers gezegd wordt, meer open ter discussie. Maar met onze huidige fiat valuta’s en de enorme toename in de geldhoeveelheid, die op termijn zeker ten koste zal gaan van onze koopkracht, zal iedere manipulatie van het goud er meer op gericht zijn om de prijs laag te houden, dan die te laten stijgen.

Wat het zilver betreft is het toch een ander verhaal. Hoewel de zilveraanhangers het blijven volhouden, is zilver eigenlijk geen puur monetair metaal meer. En vanuit ons standpunt gezien, hebben de Centrale banken er ook geen belang bij om hier aan een manipulatie mee te doen. Zij zien

het niet als een bedreiging voor de waarde van hun valuta’s. Het valt echter niet te ontkennen dat zilver toch een zekere monetaire invloed heeft, en wel speciaal in Azië en het Midden Oosten, die het heel lange tijd als een opslagmiddel van rijkdom gezien hebben. Daarom heeft zilver de neiging voor een belangrijk deel mee te fluctueren met de prijs van goud. Maar soms wordt deze link verbroken en beweegt het zich onafhankelijk van goud sneller naar boven en beneden. Dit resulteert dan in een aanzienlijk grotere volatiliteit dan bij goud, zoals we de afgelopen jaren hebben kunnen zien.

Deze grotere volatiliteit in de zilverprijs is tegelijkertijd het aantrekkelijke voor de trader, hoewel de lange termijn belegger/investeerder daar ook gebruik van kan maken. Het is voor zilver zowel zijn kracht als zijn zwakte en daar wordt veelvuldig gebruik van gemaakt bij m.n. de derivatenhandel. Juist omdat zilver slechts een fractie van de goudprijs kost en het een kleine markt is, is het waarschijnlijk dat manipulatie hier veel eerder kan plaatsvinden. We zagen dit zo’n 30 jaar geleden gebeuren bij de Hunt Brothers die bijna het monopolie in de markt hadden en de prijs zodanig wisten op te drijven, dat het sinds die tijd nog steeds als een record staat. Waarschijnlijk hebben we dit vorig jaar ook weer gezien, toen er op haast openlijke wijze een manipulatie van de prijs naar beneden plaatsvond, juist op het moment toen zilver op het punt stond het eerdere record te breken. Ook nu gebeurde dit weer buiten de reguliere openingstijden om en op een vrije dag, waarbij de prijs in een kwestie van minuten (waarschijnlijk zelfs seconden) een 30% lager werd gezet. Misschien waren er teveel grote investeerders in gevaar voor een potentieel bankroet wat betreft hun shortposities, om de prijs verder te laten stijgen en was dit hun antwoord. En nog eens, weer waren het de kleinere beleggers die op de blaren moesten zitten en heeft de zilvermarkt het heel moeilijk om zich van deze klap te herstellen.

Hoewel er ook genoeg experts rondlopen die het moeilijk kunnen aanvaarden dat er werkelijk manipulaties plaatsvonden in zowel goud als zilver.

De grote gemeenschappelijke deler in dit alles is papier. Quantitive Easing is het drukken van grote hoeveelheden papier geld. Goud- en zilverprijs manipulatie kan alleen maar gerealiseerd worden d.m.v. papieren goud en papieren zilver. Er is domweg gewoon niet voldoende fysiek van beiden op korte termijn aanwezig om dit soort prijsbewegingen te veroorzaken. Want met de koop en verkoop van deze fysieke metalen zou dit welhaast onmogelijk geweest zijn, in ieder geval op de manier zoals tot nu toe het geval was. De goud- en zilverhoeveelheden die elke dag op de COMEX of via de London Bullion Markt verhandeld worden overtreffen vaak vele malen de werkelijke fysieke aanwezige voorraden. Als alle aankopen in werkelijke uitlevering zouden worden omgezet, zou er niet voldoende metaal aanwezig zijn.

Maar dit is nu eenmaal hoe de economie draaiende wordt gehouden. Banken bijv. werken op basis van het fractionele systeem. Als alle klanten van de grote banken zouden besluiten hun geld op te nemen op zeker moment in de tijd, dan zou de bank failliet gaan. Zo is het ook met de goud- en zilvermarkt.

Zelfs in de kluizen zijn de edelmetalen nog niet eens veilig – en wel in het bijzonder daar waar het niet-toegewezen metaal betreft. Eenzelfde goud- of zilverbaar kan toegewezen zijn aan verschillende klanten. Sommigen vragen zich dit zelfs terecht af bij een specifiek wel-toegewezen goudbaar, want van sommige gevallen is bekend dat als de persoon in kwestie om uitlevering vraagt het een uitermate moeizaam en tergend langzaam proces in de tijd kan zijn om het fysieke goud te bekomen. En dat kan behoorlijke financiële gevolgen hebben. Chavez zette in augustus de repatriëring van het nationale Venezulaanse goud in gang en het duurde tot de jaarwisseling voordat dit gerealiseerd was, en zelfs nu nog is er sprake van dat nog niet alles is uitgeleverd.

Laten we wel zijn, de wereld functioneert op een fractioneel systeem daar waar het geld betreft, maar waar de staat de volledige controle heeft over de gelduitgifte van wat er maar nodig is om de boel draaiende te houden. Dat is een van de redenen waarom de Eurozone in grote moeilijkheden verkeert. De landen hebben de controle over hun eigen geldhoeveelheid en monetaire politiek

moeten afstaan aan de ECB resp. EU, die op hun beurt weer allerlei regels opleggen, waar het land in kwestie weinig mee kan. En daar waar in vroeger tijden de mogelijkheid bestond voor een land om zijn munt te devalueren is dit nu onmogelijk. Alles wordt ondergeschikt gemaakt aan de tegenstrijdige inzichten en belangen, zoals die er nu liggen. Met als gevolg grote instabiliteit van het systeem, sociale onrust, hoge werkloosheid en ernstig afgenomen concurrentiekracht. 

Ga er niet vanuit dat de politici dit niet zouden kunnen oplossen, want de beste monetaire en economische breinen dragen bij aan hun specifieke politieke plannen en economische oplossingen. Maar ga er ook niet vanuit dat ze dat wel kunnen. Daarom zullen goud en zilver waarschijnlijk de beste bescherming kunnen bieden op de langere termijn. Uiteindelijk hebben goud en zilver al eeuwenlang als ultieme vorm van geld gefungeerd en waarschijnlijk zal het ook dit keer weer het geval zijn. In dit scenario kan de goudprijs werkelijk stijgen tot veelvouden van het huidige niveau in een specifieke valuta, maar hou er rekening mee dat er waarschijnlijk niet meer mee gekocht kan worden, dan nu het geval is. Het zou nl. slechts betekenen dat de huidige valuta gereduceerd wordt tot niets. Denk maar aan de Weimar Republiek en Zimbabwe. Mensen over het algemeen geloven niet dat zoiets kan gebeuren, maar de historie heeft dit al meerdere keren bewezen.

Het bovenstaande ziet er nu nog uit als een worst-case scenario. Op het moment is er nog geen zicht op hyperinflatie in welke grote economie dan ook op de korte of middellange termijn – en laten we hopen ook niet op de lange termijn. Maar het zou zo maar kunnen gebeuren en dan is het beter nu maatregelen te nemen, dan later sorry te moeten zeggen.

Bron: Lawrence Williams.