Bij het Internationaal Monetair Fonds hebben ze een slag van de molen gekregen en weten ze het onderhand ook niet meer. Het IMF vergeet alles wat het in de vorige jaren heeft gezegd en geschreven aan politiek-economische adviezen, en verandert het geweer van schouder.

De recente draai van 180° is opvallend. In de crisisjaren (financiële crisis en eurocrisis) stelde het IMF zich over het algemeen klassiek-economisch op: Landen moesten saneringen doorvoeren en de schulden – van de noodlijdende overheden – moesten drastisch naar omlaag. Griekenland is een schoolvoorbeeld van een land dat de austerity-recepten van het IMF kreeg opgelegd.