Grondstoffen zagen hun prijzen de laatste 10 jaar fors stijgen. Deze stijging ging hand in hand met de verovering van de Aziatische landen van de wereldeconomie. Vooral China was de drijvende kracht achter de explosie van de vraag naar grondstoffen. En hier wringt het schoentje. Het groeiverhaal van China lijkt op zijn einde te lopen.

Het is al langer gekend dat China zijn economie wil omvormen van een investeringseconomie naar een consumptie-economie. Dergelijke transformatie gaat zelden of nooit zonder problemen. Met de economische problemen in het Westen erbij dreigt de Chinese economie een harde landing te maken. Dit is allemaal slecht nieuws voor de vraag naar grondstoffen.

Op 10 jaar tijd heeft China zich opgeworpen als een grondstoffengrootmacht. In 2000 stond China in voor 18 % van de globale tin consumptie, nu is dat bijna 50 %. Hetzelfde verhaal zien we bij nikkel en koper waar China groeide van respectievelijk 6 % naar 43 % en van 10 % naar 45 %. Indrukwekkende cijfers.


Afbeelding 1.1: Gross imports in volume terms, 5mcma

Indien de vraag uit China zou stilvallen en er zijn geen andere partijen die de vraag overnemen, zal dit grote gevolgen hebben voor de grondstofprijzen en de volledige industrie. Er zijn dan ook niet veel kandidaten om de Chinese fakkel over te nemen, Europa en Amerika al zeker niet gezien de huidige crisis.

Dat de Chinese economie vertraagt, blijkt uit deze cijfers: in april groeide de export met 4,9 % (april 2010: 8,9 %), import groeide 0,3 % (april 2010: 5,3 %), exportorders op de Canton Fair (’s werelds grootste handelsbeurs) daalde 2,2 % en is de eerste daling sinds de financiële crisis.


Afbeelding 1.2: Export and Import Growth (yoy)
(Klik hier voor een grotere weergave)

Maar niet alle grondstoffen moet je over dezelfde kam scheren. Landbouwgewassen en edelmetalen zijn gevoelig voor acties van centrale banken. Vooral goud wordt aanzien als de ideale hedge tegen de waardevermindering van het geld door geldcreatie.

Bron: Moneyweek