Het zijn donkere tijden voor de democratie. Zowel ter rechter- als linkerzijde zijn populisten aan de winnende hand, ondanks het gebruik van halve waarheden en leugens. Kiezers zien de stembus als een uitgelezen kans om de heersende politieke elites af te straffen. Stemgedrag vertaalt zich steeds vaker in haat en afkeer. De millenniumgeneratie is boos en teleurgesteld en vraagt zich af of deze bestuursvorm werkelijk de beste uitkomsten biedt. Europese landen zoals Spanje hebben door lage opkomst bij de verkiezingen moeite om een regering te vormen. Jonge democratieën zoals Turkije keren zich af van de democratie. Alles wijst in de richting van een crisis over ‘de macht van het volk’, een crisis van de democratie.
Misschien is het hierdoor, of zelfs ondanks dit, dat experimenten met nieuwe en innovatieve vormen van bestuur het zo goed doen. Burgerbewegingen van Bolivia tot Australië en Europa zijn bezig om de politieke macht weer bij het volk te leggen.
