Als er over de waardering voor goud gesproken wordt, komen al gauw de cultuurverschillen om de hoek kijken. Daarom heeft een Engelse cameraploeg eens onderzocht of ze met 1 gram goud met een tegenwaarde van $ 52,86 op dat moment goederen konden kopen.

Deze proef vond plaats in New York city, Times Square. In deze buurt van New York, vlakbij 42nd street, waar je vele winkels en straattentjes vind, waaronder ook door buitenlanders gedreven zaken, bruist het van het leven en is echt hartje New York.

De 1e persoon die ondervraagd werd was een Aziaat, vermoedelijk chinees, die zijn vrachtwagen aan het lossen was met allemaal kratten bier. Op de vraag of hij een krat bier wilde verkopen met een geschatte tegenwaarde van ca. $ 25 voor 1 gram goud schoot de man in de lach. Gelukkig kon hij de humor daarvan inzien. Echter op de vraag moest hij ontkennend antwoorden. Niet zozeer dat hij dat zelf niet wilde, maar zijn baas zou die gram goud nooit accepteren. Hij was zich overigens zeer goed bewust van de tegenwaarde van die gram goud en dacht zelf ca. $ 50.

Zo ging de ploeg verder en probeerde een winkel die o.a. postzegels verkocht. Hier stond een neger achter de counter. De man, die overigens zeer beleefd bleef, zag er de humor beslist niet van in. Ook wilde hij beslist niet dat er in zijn zaak gefilmd werd en dus keerde de cameraploeg onverrichter zake weer naar Times square buiten terug.

Times square werd overgestoken en een winkel van Toys Are Us werd bezocht. Daar werd een prachtige robotachtige pop uitgezocht, waarde $ 32,99. Aan een security guard werd gevraagd of ze met goud konden betalen. De man zag de camera en zei onmiddellijk dat filmen verboden was, maar was hen toch terwille en zond ze door naar de afdeling customer service. Daar aangekomen moest de persoon achter de balie het eerst aan haar superieur gaan vragen en kwam even later terug met een ontkennend antwoord. Alleen dollars of creditcard werden geaccepteerd.

Als laatste gingen ze naar een eettent die op straat stond en waar heerlijke broodjes krab werden verkocht. Terwijl de interviewer zijn verhaal afstak over hoe lekker die wel niet zouden zijn en of ze die wel konden betalen met die ene gram goud, stond er een grote chinees achter hen, die het verhaal hoorde. Hij zei dat dit wel zou lukken. Verrast keerde de interviewer zich naar hem om en vroeg waarom hij dat zo zeker wist. De man antwoordde: ‘Dat is mijn eettent’. Daarop toonde de interviewer de gram goud en vroeg hem of hij voor zijn ploeg 3 broodjes krab kon krijgen. Ook deze man was zich goed bewust van de tegenwaarde van die gram goud, maar wilde zich eerst nog even overtuigen of dat goud wel echt was. Nadat hij hiervan overtuigd was, gaf hij zijn medewerker in het tentje opdracht 3 broodjes krab klaar te maken. En aan de uitdrukking op het gezicht van de Chinees kon je aflezen, dat hij hier een heel goede deal gesloten had. Het goud verdween, in tegenstelling tot het gewone geld, onmiddellijk in het kluisje en werd op slot gedaan.

Persoonlijk vond ik dit een frappant voorbeeld van hoe er over goud gedacht wordt. De ondervraagden waren, neem ik aan, alle Amerikanen, maar van verschillende etnische en culturele achtergrond. Op de Aziaten na, was niemand bereid om er ook maar over na te denken goederen te leveren tegen die gram goud.

Nou kan het best zijn dat deze test niet als relevant ervaren wordt, maar toch....

Is dit onze blik op de toekomst? Ik verwacht eerlijk gezegd van wel. In mijn buurt zal ik dan ook beslist op zoek gaan naar Chinese resp. Aziatische winkels als voorzorg voor de toekomst. Daar kan je dus waarschijnlijk zonder meer met je goud betalen, als het fiatgeld waardeloos geworden is.