Net als een gewone bank heeft de ECB ook een balans. En een balans, het woord geeft het al aan, moet in evenwicht zijn. Toen de ECB begin 2012 ruim 1000 miljard euro uit ging lenen aan de in moeilijkheden verkerende Europese banken, middels het LTRO-programma, veranderde de balans van de ECB ingrijpend. Aan de passiva-kant verschenen allemaal twijfelachtige zaken zoals Griekse, Spaanse en Italiaanse staatsobligaties. Onderpand dat de Europese banken in moesten leveren om geld te kunnen lenen van de ECB. De ECB hanteerde gewoon de volledige waarde van die obligaties, wetende dat de kans groot is dat die waarde flink af kon nemen of zelfs tot nul zou kunnen afwaarderen.

Geen fantastisch onderpand dus, maar ja, in de gehele bankensector geldt de regel dat staatsobligaties als heilig beschouwd worden en dat die tegen 100% van de waarde, als zijnde niet-risicodragend op de balans geplaatst mogen worden. Hoe irreëel deze regel ook is, historisch gezien.