Het is zeven uur in de ochtend, een deel van Pobla de Vallbona (Valencia) is nog in diepe rust. Anderen zijn zich klaar aan het maken voor hun werk. Circa honderd kinderen staan al buiten, klaar om aan hun vier kilometer lange tocht te beginnen. Dit doen zij iedere schooldag, de bus is er niet meer. Door bezuinigingen is het schoolvervoer sinds elf dagen beëindigt.

Kinderen tussen de drie en tien jaar moeten tegenwoordig vier kilometer lopen naar school. Langs een landweggetje, zo smal dat er bijna geen twee auto’s elkaar kunnen passeren. Een gevaarlijke situatie dus, zeker ook omdat er geen trottoirs zijn. Hier lopen de kinderen iedere ochtend als pelgrims, met hun rugzakjes en reflecterende vesten. Mag dit zomaar? Er zijn bepaalde regels hiervoor, wanneer er wel of geen vervoer moet zijn. Dit heeft te maken met de afstand naar school. Schoolvervoer is namelijk verplicht boven een bepaalde afstand en dat is het hier ook. Alleen wordt er met andere maten gemeten, men meet hier namelijk in een rechtstreekse lijn en in dat geval is de afstand minder en komen de kinderen dus niet voor vervoer in aanmerking.