In rap tempo wordt de welvaartstaat afgebouwd (eens opgebouwd om nooit meer oorlog te willen), neemt de sociale mobiliteit af (de meritocratie bleek grotendeels een mythe), wordt geknabbeld aan de rechtsstaat (denk aan TTIP of de spionerende overheid) en valt de een na andere zekerheid weg. Met keer op keer als belangrijkste legitimering het argument dat de sociale staat teveel geld kost. Vroeger dachten ze daar heel anders over. Maar voorlopig zal niet uit een ander vaatje worden getapt dan uit het economische. Onze leiders lijken zich daarmee niet of onvoldoende te realiseren wat de giftige gevolgen hiervan kunnen zijn. Goedkoop is namelijk duurkoop.